X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Hoogbegaafdheid bij kinderen

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( +1 )
  Slecht artikel ( -1 )
RSS van Nady Nady Auteur op infoyo sinds
24 Oktober 2009


Bekijk het profiel van Nady
Datum: 26-10-2009
Auteur: Nady
Je hoort het steeds vaker, de term hoogbegaafd. Formeel ben je begaafd als je een IQ van boven de 120 hebt. Boven de 130 spreek je van hoogbegaafdheid. Naast een hoog IQ spelen nog twee aspecten een rol bij het kunnen uitblinken in iets: motivatie (doorzettingsvermogen) en creativiteit. Omdat deze laatste twee aspecten moeilijk te meten zijn, spreekt met over het algemeen over (hoog)begaafdheid als de hoogte van het IQ boven de 120 ligt.

Problemen

Helaas komt een hoog IQ niet zelden zonder problemen. Een aantal voorbeelden die kunnen voorkomen bij kinderen die hoogbegaafd zijn:
- onderpresteren
- geen aansluiting bij leeftijdsgenoten
- onhandelbaar/agressief gedrag
- vraagt eindeloos 'waarom'
- moeite met leren zwemmen/fietsen
- veel buikpijn/hoofdpijn
- vraagt extreme aandacht
- weinig slapen
- perfectionistisch/faalangstig
- enorm rechtsvaardigheidsgevoel
- heeft een hekel aan routinematig werk

Bovenstaande lijst is niet uitputtend, op internet zijn er uitvoerige lijsten die geraadpleegd kunnen worden. 

Mensen die er op latere leeftijd pas achter komen dat ze hoogbegaafd zijn, hebben vaak een geschiedenis achter zich van vereenzaming of vervreemding. Ze hebben geen aansluiting kunnen vinden en voelen zich buiten elke groep geplaatst. Omdat slechts 2% van de bevolking hoogbegaafd is, is het ook niet makkelijk om mensen te ontmoeten die op hetzelfde niveau denken/functioneren. 
Door onder te presteren lopen hoogbegaafden de kans om in latere werkkringen onder hun niveau te gaan werken. Ze veranderen ook vaak van baan omdat ze zich vervelen.



Herkennen en erkennen

Het is van belang hoogbegaafdheid in een vroeg stadium te (h)erkennen om eventuele problemen te voorkomen of aan te pakken. Maar hoe doe je dat?  Wat zijn nou relevante signalen? 

Een eerste stap is het herkennen van mogelijke signalen. Een overwegende A-score (bij de 25% hoogste scores van Nederland) bij de cito-toetsen is een goede indicatie om in ieder geval eens nader te kijken hoe je kind op de signalen voor (hoog)begaafdheid scoort.  Een aantal voorbeelden zijn: 
- kind leert zichzelf lezen en schrijven of kan al lezen in groep 1/2
- in kleuterjaren belangstelling hebben voor lezen en schrijven
- uitstekend geheugen
- al heel jong herkenbare dingen tekenen
- vraagt vaak extreme aandacht
- humor, m.n. taalgrapjes vallen op
- opvallend goed geheugen
Daarnaast is het bekend dat (hoog)begaafdheid erfelijk is. Grote kans dus dat als het in de familie voorkomt, je kind het ook heeft.

Om absolute zekerheid te hebben, is een IQ test noodzakelijk. Als de test inderdaad aanduidt dat het kind (hoog)begaafd is, is het zaak om die erkenning om te zetten in actie. Bureau's die een test afnemen, kunnen vaak ondersteunen bij de verdere aanpak. Zowel naar ouders/verzorgers toe als naar school. Elk kind heeft zijn eigen 'gebruiksaanwijzing'. Over het algemeen is de ervaring dat als (hoog)begaafde kinderen voldoende uitdaging krijgen, het probleemgedrag als gevolg daarvan vanzelf verdwijnt. 

Reacties op dit artikel
Ilse brocatus, 2010-02-11
( +1 )

Volgens mij is dit artikel rechtstreeks overgenomen van de site van Pharos, de vereniging voor ouders van hoogbegaafde kinderen... Mag dat ook? Plagiaat?

Vriendelijke groet,
Ilse
Nady, 2010-02-14
( +1 )

Hallo Ilse,

Natuurlijk mag plagiaat niet! En dat is van mijn zijde dan ook niet aan de hand. Toch maar even gecheckt op de site van Pharos, kan geen bewijs vinden voor je bewering dat er sprake is van rechtstreeks overnemen van een tekst. Daarbij, wie zegt dat zij eerder waren...? Wellicht handig om in het vervolg eerst goed te checken voordat je dergelijke beweringen publiceert! Hoop dat je er toch wat aan gehad hebt.

Nady
Saskia de vries, 2010-02-25
( 0 )

Hoi Nady,

Ik zie heel veel infomatie en begeleiding voor Hoogbegaafde kinderen. Dit vind ik natuurlijk super. Vooral omdat deze kinderen speciale onderwijs nodig hebben (Bottom-down systeem)! Helaas is bij mij HB pas met 39 jaar (h)erkent! Ook is het bij mij een combinatie van hoogbegaafdheid, hoogsensitief en beelddenken! Deze combinatie maakt het er niet makkelijker! Toen ik eindelijk na 10 jaar hulpverlening wist waar mijn problemen vandaan kwamen...vielen er natuurlijk veel puzzelstukken op zijn plaats! Maar ik moet heel eerlijk bekennen dat 39 jaar denken anders te zijn...het ook niet zo kunnen vinden in het leven...steeds vastlopen/issolement...ook psychisch erg in de knoop komen met jezelf...niet zomaar even anders denkt of voelt. Ik noem het 39 jaar stigmatisch gedrag...dat kan niet 123 weer weg zijn.! Heel eerlijk gezegd...ben ik op zoek naar goede gespecialiseerde hulp of begeleiding hierin. Maar moet bekennen dat hier vrij weinig hulp in is..vooral in de regulieren gezondheidzorg! Wel sommige particulier..maar helaas wordt dit beperk of niet vergoed door zorgverzekeraars. Weet iemand misschien of er in de regulieren..zoals mondriaan wel hulp of begeleiding hierin is!!

Bij voorbaad dank en vriendelijke groet,

Saskia de vries
Jentien, 2010-03-18
( +1 )

Beste Saskia,

Je schetst een eerlijk en open beeld van waar je stond en staat, en het zal inderdaad niet makkelijk (geweest) zijn. Ben zelf vrouw van en moeder van beelddenkende hoogbegaafden. De vader heeft erg lang gedacht dat ie dom was, het kind heeft ook al de nodige tegenslagen achter de rug en er is veel pijn. En we blijven knokken en naar mogelijkheden zoeken.

Iets wat mij opvalt in jouw bericht, en wel vaker trouwens, is dat men uitsluitend op zoek gaat naar hulp die vergoed wordt. Ik kan natuurlijk niet in je portemonnee kijken maar ik weet van mensen die ervoor kozen om alle luxe-uitgaven in te perken om zo geld over te houden om niet vergoede behandelingen te kunnen krijgen. Waarom? Omdat wat zij het allerbelangrijkst vonden, was dat ze zich weer beter gingen voelen. Voor een mens ergens aan begint echter, zal men de beslissing moeten nemen om verantwoordelijkheid te nemen voor de situatie. En juist heel slimme mensen zijn heel goed in het zichzelf voor de gek houden in dit geval. Omdat ze heel creatieve denkers zijn zullen ze veel meer argumenten vinden om "slachtoffer" te blijven van de situatie. Feit blijft dat de situatie is zoals hij is. Ik vergelijk het met het volgende.
Elke dag, als ik de deur uitloopt, vind ik op mijn stoepje voor de deur een grote stinkende hondendrol. Nu kan ik verschillende dingen doen:
1. Me eraan ergeren en er omheen lopen. Kans ik groot dat de volgende dag vlakbij nog een drol ligt, maar goed, ik gok het erop. Ik negeer de shit en heb op een geven moment een steeds groter groeiende berg op mijn stoep.

2. Uitzoeken wie die verantwoordelijk is. Weer met 2 mogelijkheden:
a. Ik vind de "dader" niet --> de drol blijft op mijn stoep liggen
b. Ik vind de "dader" wel. --> - de "dader" ruimt het op
- de "dader"weigert het op te ruimen --> drol blijft

3. Zelf de drol opruimen en dan maatregelen nemen zodat het niet weer gebeurt (hekje/bordje/briefje) en als dat niet helpt zit er niets anders op dan te accepteren dat er af en toe een drol van een ander op te ruimen is in mijn leven zodat ik me weer vrij kan bewegen.

Wat zou jij doen?

---------------
Waar wij heel veel baat bij hebben (gehad) is neurotherapie. Nu is het wel verstandig om te weten met wie je in zee gaat want er zijn veel verschillende aanbieders en ook de apparatuur waarmee gewerkt wordt kan nogal in gevoeligheid verschillen, wat uiteraard invloed kan hebben op de resultaten.
En waarom denk ik dat het werkt? Ons brein is en fantastisch iets, het zal ons altijd beschermen, vanuit onze dierlijke behoefte naar veiligheid. Dus als wij in situatie komen waar we ons niet veilig voelen, gaat het brein paadjes aanmaken om het weer veilig te maken. Hierdoor ontstaan veranderingen in o.a. niveau van neurotransmitters en hierdoor kan het zijn dat we uiteindelijk in maatschappelijk onwenselijk gedrag "gevoel" terecht komen. Een theorie: stress veroorzaakt (o.a.) verminderde dopamine-aanmaak. Dopamine wordt indirect aangemaakt door beweging. Een kind dat op school niet "gekend" wordt (door school en/of medeleerlingen en/of familie) of zich niet gekend voelt, raakt gestrest --> minder dopamine --> alarm in brein: er moet meer komen --> kind gaat meer bewegen ---> wordt als lastig ervaring (minimaal) of krijgt stempel a.d.h.d. -->
dan 2 stappen:
1. nog meer spanning want voelt zich niet gekend, nog minder aanmaak, nog meer
beweging--> negatieve vicieuze cirkel is rond
2. Ontspanning, want er is een "reden", medicatie (waardoor nog meer ontregeling in
neurotransmittersysteem), afhankelijkheid van medicatie voor functioneren zoals de omgeving het wil, reden om sommige dingen niet te "kunnen" want "ik ben adhd-er".

Zo zijn er uiteraard meer "vluchtmechanismen". Ons brein is nl, hoogbegaafd of niet,
- pardon my French - reteslim.

Het mooie van Neurotherapie is dat je nu eens niet van alles moet doen: gewoon een paar keer per week een film kijken en de hersens trainen zichzelf weer naar rust toe. Uiteraard met de neurotherapeut die het begeleidt en de juiste apparatuur die goed kan meten wat er gebeurt. En met als resultaat dat men weer beter gaat presteren/minder gestrest/depressief etc. is, beter met de wereld om kan gaan en zo voort. Maar aan het begin van alles staat de wil om los te laten en te accepteren dat dingen op dit moment zijn zoals ze zijn, take charge.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en dat je iets of iemand vindt waarmee je verder kan.

Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl