X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Getekend voor het leven

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+2
  Goed artikel ( +2 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van lindsey2008 lindsey2008 Auteur op infoyo sinds
17 December 2009


Bekijk het profiel van lindsey2008
Datum: 21-12-2009
Auteur: Lindsey2008
Dit is een waargebeurd verhaal . Hoe weet ik dat omdat ik het zelf heb meegemaakt . Na lang twijfelen of ik er wel een artikel over zou schrijven heb ik toch besloten om het te doen . Dit verhaal is best heftig . Het heeft mij getekend voor het leven . Het gaat over een uithuisplaatsing naar een internaat . Ik hoop dat ouders die op het punt staan hun onhandelbare tiener , puber of wat dan ook dit verhaal eerst willen lezen . Want het kan je maken maar zeker ook breken .

Onhandelbaar

Ik was een meisje van 16 jaar . Ik zat in de bloei van mijn leven . We waren net verhuisd van een buitenwijk naar het centrum van de stad . Mijn ouders hadden een cafe overgenomen en daar zijn we boven gaan wonen . Ik was super blij dat ik weg was uit de wijk . Ik werd er al zo lang ik me kan herinneren gepest , geslagen , getreiterd . Ik werd zelfs door scooters van mn sokken gereden . Er ging een wereld voor me open ik was nog nooit zo blij geweest . Toen we eenmaal in de stad woonden kwam ik een vriend uit mn oude wijk tegen . We praten wat en wisselden telefoonnummers uit . Het duurde niet lang of we hadden verkering . Mijn ouders keurde het af omdat hij 21 was . Hij was dus 5 jaar ouder dan ik . Ik deed wat ik zelf wilde kwam thuis wanneer ik wou en trok veel met mijn vrienden op . Ik raakte het spoor helemaal kwijt begon te luisteren naar hardcore muziek . En het duurde niet lang voordat ik in de harde kern ervan zat . Racistme hoorde daar ook bij . Achteraf denk ik wat ben ik toch een dom en onozel meisje geweest . Mijn ouders wisten niet wat ze met me aanmoesten en hebben jeugdzorg ingeschakeld . Die vonden dat ik uit huis geplaatst moest worden . Natuurlijk gebeurde dit allemaal achter mijn rug om . Ik werkte als vrijwilliger . Ik speelde zwarte piet . Ik vond het geweldig om dat te doen . Ik leerde nieuwe normale vrienden kennen en had het er enorm naar mijn zin . Opeens stond er politie voor mijn neus .Ze maakte een praatje met me en vroegen me wie ik eigenlijk was . Stom als ik was en nietsvermoedend vertelde ik hun mijn naam . Daarop pakte de wijkagent een brief en liet hem aan me lezen . Bevel tot uithuisplaatsing zag ik staan . Ik flipte . Hoe konden ze . Ik haatte mijn ouders . En het ergste vond ik nog dat ze me daar in mijn pieten pakje kwamen oppakken . Als ze nog een half uurtje hadden gewacht was ik klaar geweest met werken . Wat moesten die kinderen wel niet denken zeg . En het ergste van alles was dat ik werd behandeld als de meest gezochte crimineel . Ik moest mee in een politiebus en ze brachten me naar het politie bureau .Waar ze me uitgebreid mn spullen doorzochten . Had ik dan geen recht op prive ofzo . Na een uur in een cel te hebben gezeten stond het vervoer klaar . Ze brachten me naar breda .

Hoge hekken en camera's

Het eerste wat ik zag toen we in breda aankwamen waren hoge hekken en camera's . Hekken met daarop prikkeldraad en scheermesjes . Alsof ze bang waren dat er een moordenaar zou ontsnappen . Ik wist vanaf het moment dat ik dat zag dat niet nooit meer hetzelfde zou zijn . Ik werd binnen gebracht door de agenten en mensen van daar binnen namen het over . Ik moest me helemaal uitkleden en al mn kleding werd grondig doorzocht . daarna moest ik gaan douchen en mocht ik mn kleding weer aan . Persoonlijke spullen werden in beslag genomen . Ze brachten me naar de binnenkomst . Een soort lange gang met allemaal cellen . Het enige wat ik had was een matras en een stalen wc met een rol toiletpapier . Toen ik vroeg om wat te lezen kreeg ik boekjes met regelementen . Die moest ik maar gaan lezen . De hele avond heb ik niks anders dan gehuild . Waarom deden ze mij dit aan . Waarom moest ik naar een gevangenis terwijl ik niks strafbaars had gedaan . Zoveel vragen zoveel onduidelijkheid .
De andere morgen kwam er een man naar mijn cel . Ik mocht naar een cel op de groep . Eenmaal op de groep aangekomen werd ik meteen naar mijn cel gebracht . Terwijl de anderen in een soort leefruimte gewoon hun ding deden . Drie dagen lang zat ik in mijn cel . Met niets meer dan een hard bed  een bureau en soort van kledingkast en een wc met wasbak . Nou het was al iets meer dan de vorige cel waar ik in zat dacht ik nog . Ik kreeg mijn rapport te zien . Wat volgens jeugdzorg de reden was waarom ik hier zat . Prositutie zwaar drugs gebruik en weet ik veel wat kwam aan bod . Ik was nog maagd dus hoe ze bij prositutie kwamen kon ik niet begrijpen .Ik wilde me zelfs door een dokter laten onderzoeken om dat te bewijven . En drugs gebruik ik wist toen niet eens wat het was . En ik heb ook nooit afkickverschijnselen gehad raar hoor als je aan de drugs zit volgens hun . Allemaal leugens  en wilde verhalen die de kinderrechter natuurlijk geloofde want ja jeugdzorg zou het allemaal wel goed hebben . Die avond kwam er een groepsbegeleider naar me toe . Mijn ouders waren er om kleding te brengen of ik ze wou zien . Nee natuurlijk wou ik dat niet ze mochten wat mij betreft hun leven gaan leiden en ik wou ze nooit meer zien . Na 3 dagen mocht ik van mijn kamer met de groep gaan mee draaien . Ik moest naar school , schoonmaak taken uitvoeren en dat soort dingen . Op zicht nog niets ergs . Een maal in de week mochten we een uurtje bezoek ontvangen van maximaal drie volwassenen . En twee keer per week mocht je 10 tot 15 minuten bellen . Verder had je natuurlijk je post en dat was alle contact die had met de buitenwereld . Het viel me zwaar vooral omdat ik rond de feestdagen daar naar toe moest . Er was geen plek in een gewoon internaat dus ik was letterlijk in een gevangenis terrecht gekomen . Er zaten daar meiden net als ik die onhandelbaar waren maar er zaten ook meiden die iemand hadden neergestoken of zakkenrollers . En daarmee moest je zien te overleven . Ik heb er totaal 7 maanden gezeten . En het waren de ergste maanden in mijn leven . Iemand uit zijn sociale wereld trekken is wel het ergste wat je kan doen . Ik zat in de bajes en had niet eens een misdaad gepleegd . Ik begon langzaam maar zeker door te draaien . Ik wilde dit niet meer en wilde zelfmoord plegen . Natuurlijk mocht je geen scherpe dingen mee nemen naar je kamer . Maar pinaises had je wel voor als je foto's op wilde hangen . ik begon mezelf te verminken met pinaises ik kon nergens mijn frustratie kwijt dus deed het maar zo . Eigenlijk was dat daar de normaalste gang van zaken want iedereen deed het . Er was 1 meisje die zat continue in de isoleercel omdat ze echt dood wilde en heel ver ging . Als ik er aan terug denk moet ik huilen . Hoe kunnen mensen iemand zo gek maken dat ze gewoon niet meer willen leven . Ik zelf ben ook een paar keer in de isoleercel gezet . Ik trok het niet meer en wilde ook overal een eind aan maken ik smeet mijn bureaustoel door mn cel ik trok mn haren uit mijn hoofd ik krabde mn gezicht open . Ik wist gewoon niet meer wat ik moest doen . De isoleercel was geen pretje . Je zat 23 uur in je cel en mocht in een soort luchtkooi een uurtje naar buiten . Nou buiten was het niet gewoon 4 muren met een dik vet rooster er bovenop . Het enige wat je kon doen was rondjes lopen nog meer piekeren en je eigen nog gekker maken . Mijn ouders waren op een gegeven moment 12,5 jaar getrouwd . Ik mocht toen een halve dag met verlof om het feest bij te wonen . Ik dacht meteen aan ontsnappen . Maar er was geen ontsnappen aan . Iedereen hield me in de gaten .En om uit een rijdende taxi te springen zag ik ook niet zitten . Ik besloot maar te genieten van mijn vrijheid . Ik ging de stad in een kado kopen voor mijn ouders samen met iemand van jeugdzorg . Het gevoel om weer in je eigen stad te lopen al die mensen om je heen al die vrijheid maar wetend dat je weer terug moet naar die verschrikkelijke hel . Dat heeft alles alleen maar erger gemaakt . Na 7 maanden besloot mijn vader mij eruit te halen . Jeugdzorg had gezegd dat er simpelweg geen behandelgroep was voor mij . Er was geen plek en ik zou er zeker nog een jaar hebben gezeten als mijn vader mij er niet uit had gehaald . Ik vind het bar slecht dat er weinig goede opvang plekken zijn voor probleem jongeren . En dat ze daardoor in situaties zoals ik terrecht komen . Ik kwam er eigenlijk nog slechter uit als dat ik er in ging . Ging weer op de zelfde manier verder . Dus eigenlijk hebben ze alleen maar 7 maanden van mijn leven verziekt . Maar wel iets wat me mijn leven lang blijf achtervolgen . Nog steeds heb ik nachtmerries dat ik vrij ben en dat ze naar me toe komen dat ik weer terug moet naar dat hol .

Mochten er ouders zijn die geen uitweg meer zien met hun kinderen  alsjeblieft denk goed na
probeer een goede oplossing te vinden .
maar stuur ze niet naar zoiets als wat ik heb meegemaakt want dat maakt alles alleen maar erger .
en vooral vertrouw niet op jeugdzorg .
je kind uit huis plaatsen is zo gebeurd . maar je kind terug krijgen kan nog wel is een hele strijd worden .
probeer toch tot ze door te dringen of wacht anders tot er een passende geschikte plek is waar ze echt geholpen worden met hun problemen .

Reacties op dit artikel
Rachhh, 2009-12-21
( 0 )

Pfff, ik krijg gewoon kippenvel van je verhaal!
maar wel goed dat je het deelt en misschien zo andere mensen kan helpen!
Lindsey2008, 2009-12-21
( 0 )

Dankjewel voor je reactie en idd dat is wel mijn bedoeling dat de kinderen geholpen worden in plaats van dat ze het erger gaan maken wat helemaal niet nodig is .
Daisy andriessen, 2009-12-21
( +2 )

Goed zo lieverd,
Ik kan het niet, maar je hebt het heel mooi verteld.
Ik kan zeggen dat er geen woord van gelogen is, wat je dan zoal meemaakt.
Je hebt het nog prachtig omschreven.
Ik hoop dat de mensen die dit klezen, begrijpen, dat dit niet overdreven is.
Het is de harde waarheid.
Jeugdzorg staat voor bescherming, maar daar slagen ze vaker niet in dan wel.
Het is niet altijd schuld, soms is het onmacht, maar het blijft verschrikkelijk.
Lieverd, ik hoop dat je meer zult schrijven om andere te helpen.
Knuffel
Annaatje100, 2010-01-19
( 0 )

Het is zo dat jeugdzorg niet om kinderen geeft.Hoe ik dat weet ,ik heb zelf meegemaakt.Ze halen rapporten uit verband om keeer op keer een reden te bedenken.Ik moet zeggen dat jeugdgevangenis niet niks is.Ik heb er daar in gezien van mijn kinderen ,en moet zeggen ze gingen er normaal in maar kwamen als angstige kinderen weer uit.Ze zijn beiden getekent voor het leven.Ik zocht hulp voor 1 kind en ze haalden de andere 2 ook maar uit huis de reden ach ze konden mijn ene kind niet vinden dus,zo werkt het nu eenmaal bij jeugdzorg het grootste machtsorgaan in nederland ze mogen van mij weg hoor.Daarom ik woon bijna al 2 jaa rmet mijn gezin in het buitenland en heb geen jeugdzorg meer wel beschadigde kinderen door toedoen van jeugdzorg.
Lindsey2008, 2010-01-19
( 0 )

Ja anaatje het is idd zo dat je getekend bent voor je leven zoals ik al zei heb ik er af en toe nog nachtmerries over . ik vind dat de staat maar eens moet gaan kijken naar wat jeugdzorg allemaal wel niet kapot maakt want ze maken meer kapot dan dat ze oplossingen zoeken . ik zou naar een boerderij gaan met paarden enz omdat ik gek ben op paarden en daarvandaan dan hulp krijgen dit is wat ze beloofd hebben en hierboven is wat ik kreeg .. maar mijn kind zou dat nooit overkomen al moet ik op de vlucht !
Annaatje100, 2010-01-23
( 0 )

Het is algemeen bekend helaas dat ze alles beloven maar uiteindelijk beland je in een jeugdgevangenis ,zelfs ook slachtoffers van loverboy''s die daar niet thuis horen.Beloftes kunnen ze niet nakomen is al vele jaren bewezen.Wel kinderen beschadigen maar als je kijkt is het een vorm van kinder mishandeling die ze elke dag doen maar je geen poot hebt als ouder zijnde omdat ze met leugens en bedrog op grote schaal je bij geen enkel zitting of hoger beroep de zaak ook kan winnen.Mijn oudste dochter droomt hier nog steeds van dat ze in een hokje gezeten heeft voor niks,ze is nu onzeker en zeer angstig van geworden.De andere is stiller en zeer teruggetrokken en we hebben soms als het de kop opsteekt altijd nog over.Een kind vergeet dit nooit.Trauma is nooit meer weg te halen,je draagt het met je leven mee.
Maar ook hier bestaat de jeugdzorg helaas,hebben wij dan wel niet maar ik hoor net zo erge verhalen als in Nederland.De stempel draag je voor je leven,de kinderen worden volwassen maar het kan nooit de kop drukken want het komt altijd terug die nachtmerries en die angst.En het ligt ook wel aan de voogd die je krijgt.Want het gebeurt maar eens dat je kinderen echt weer terug komen naar huis,is zelfs gezegt toen in Nederland.Met gewoon geluk en ja een goede gezinsvoogd maar die zie je vaak weinig want die gaan juist gauw weer weg en dan heb je die engerds die niks weten helaas en hele leven op kop zet voor niks.
Ik wens je veel sterkte toe en geluk met je kindje .
Iris, 2010-08-04
( +1 )

Ik hoop inderdaad ook dat pubers dit lezen en ze begrijpen dat ze zich gewoon dienen te gedragen omdat dit anders de consequenties kunnen zijn. Tegenwoordig komen OTS'ers dan gelukkig niet meer in de gevangenis terecht maar een tehuis is ook geen pretje. Bedankt voor je verhaal!
Lindsey2008, 2010-08-04
( +1 )

Tegenwoordig komen ots-ers niet meer in de jeugdgevangenis ?
nou ik dacht het wel !
mijn broertje is een maand geleden uit huis geplaatst .. en waar zit hij ?
juist in een jeugdgevangenis in spijkenisse .. het gebeurdt dus nog steeds .
het enige advies wat ik jongeren kan geven is probeer door 1 deur te gaan en te luisteren naar je ouders .. ookal is het soms niet leuk of moeilijk om je aan bepaalde regels te houden ..
je kan beter straf van je ouders krijgen en naar je kamer gestuurd worden
dan ik weet niet hoe lang in een gevangenis zitten en behandeld worden als misdadiger !
Isabelle, 2010-10-19
( 0 )

Ik heb u verhaal gelezen.ik vind het erg wat je hebt meegemaakt maar ik vind dat je de situatie van de ouders ook moet respecteren.ik heb een zoon van 16 en sinds een paar maanden gaat het aleen van kwaad naar erger.ongehoorzaam,totaal geen respect meer voor ons,hij wil niet meer naar school.deze week gaan we ermee naar een psyhiater omdat we echt ten einde raad zijn.wij hebben altijd alles voor hem gedaan,hem geteund in zijn hobby,hem overal naartoe gebracht en in zovere het mogelijk is veel gegeven.regelmatig kregen we als dank dan een reeks zottigheid erbij!!!in mijn jeugd en mijn man zijn jeugd is het ook niet van een leien dak gelopen en we hebben hard moeten werken om een goeie thuis op te bowen voor ons en onze zoon.ik kan er dan echt niet bij dat onze zoon zo moeilijk doet!WAAROM??????ik heb er mij al suf over gepiekerd.en er zijn zekers nog andere ouders die er net het zelfde over denken.ik weet dat ik mijn zoon nooit in een instelling zal plaatsen maar hou in godsnaam eens rekening met de ouders.we moeten soms stalen zenuwen hebben.wij willen alleen het beste voor onze kinderen.
Lindsey2008, 2010-10-19
( 0 )

Ik snap je reactie .. voor de ouders is het ook niet makkelijk
ik probeer met dit artikel alleen in soort inside look te geven ..
in de hoop dat ouders eerst andere oplossingen proberen te zoeken .. als het echt niet anders kan .. tja ...
vaak worden er over die instellingen nogal te licht gedacht ..
natuurlijk zijn er ook jongeren bij wie het wel helpt .. al zullen dat er niet veel zijn
ik ben zelf ook moeder van een dochtertje van 2 met wat gedrags probleempjes
vandaar ook dat ik het NU gelijk heb aangepakt .. en er professionele hulp bij heb gezocht
hier komt 1 x in de week een spw medewerkster
en zij helpt me met bedenken van passende straf .. of hoe je bepaalde dingen aan moet pakken .
misschien is dat een idee ?
bureau jeugdzorg heeft er namelijk nogal snel een handje van om te zeggen plaats maar uit huis ! soms is het idd nodig .. maar vaak ook helemaal niet en moet er gewoon een passende oplossing gezocht worden . tijdje terug nog heel stuk over op tv geweest bij das je goed recht .. ik hoop gewoon dat ouders eerst een andere oplossing proberen op zijn minst voordat ze naar het laatste stadsion toe gaan .
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl