Comfortzone
In het opleidingsvak heet dit gedrag van alleen leven en situaties zoeken die je begrijpt:
leven vanuit je comfort zone.
Om mensen iets te kunnen leren, moet je ze uit hun comfort zone halen is de gedachtengang. Binnen hun comfort zone voelen ze zich veilig en is er dus niets wat hun motiveert om te leren. De comfort zone daagt het brein niet uit om te leren.
Het gevaar van leven vanuit je comfort zone is echter dat je plots terecht kunt komen in een situatie die zo afwijkend is, dat je niet weet hoe je moet reageren. En het leven heeft nogal eens de neiging om ons te confronteren met situaties die we niet kennen. Niet voor niets werken mensen er na iedere onverwachte situatie hard aan om de situatie in de toekomst te voorkomen. Alle wetgeving gericht op veiligheid is daar een voorbeeld van.
Het voordeel van leven vanuit je comfort zone is, dat je altijd begrijpt wat er gebeurd en wat je doet en waarmee je geconfronteerd wordt.
Helaas betekent alles om je heen begrijpen echter nog niet dat je jezelf begrijpt. Ook al voelt dat wel zo aan. Want je hoeft geen vragen te stellen als:
Waarom kies is voor dit gedrag?
Omdat ik me altijd al zo gedraag.
Waarom overkomt me dit?
Omdat ik nu eenmaal altijd dit mee maak, als ik me zo gedraag.
Wat kan ik hier van leren?
Dat ik niet bang hoef te zijn voor het leven, want dit overkomt me altijd als ik me zo gedraag.
Mezelf begrijpen
Zodra je echter buiten je comfort zone stapt, wordt je geconfronteerd met je eigen onwetendheid. En dat is voor de meeste mensen natuurlijk zeer confronterend, want dan moet je dat mooie zelfbeeld loslaten, waarin je de statuur van een godheid benaderd. Dan blijk je plotseling niet veel slimmer te zijn dan een zesjarige die net begint met lezen.
Het is dus wel begrijpelijk waarom we niet uit onze comfort zone of gemakszone weg willen. We hebben namelijk helemaal geen goed gevoel opgedaan toen we zes waren en voor het eerst een officieel leerproces doorliepen.
Dat is het eigenlijk het eerste wat we moeten begrijpen als we ons uit onze gemakszone willen begeven. Het gevoel dat we er bij krijgen zegt meer iets over hoe we ons voelden toen we voor het eerst uit onze gemakszone werden gedwongen, dan over de nieuwe situatie waarin we ons begeven. Want hoe kun je anders een gevoel hebben over een situatie die je nog helemaal niet kent? We hebben dus de neiging om het verleden te projecteren op het heden, zodra we iets zien of herkennen in het heden, dat ons doet denken aan het verleden.
Maar om jezelf te leren kennen zul je jezelf moeten confronteren met jezelf en dat lukt niet als je je comfortabel voelt. Hoewel, natuurlijk kun je jezelf leren kennen als je je op je gemak voelt, je moet het alleen wel willen. En dat is weer iets anders. De meeste mensen willen helemaal zichzelf niet leren kennen. De meeste mensen nemen er genoegen mee af en toe geconfronteerd te worden met zichzelf en daardoor zichzelf te leren kennen. Maar begrijpen waarom ze het op die manier doen hoeft niet. De meeste mensen leren ook graag hoe ze hun comfortzone zo groot mogelijk kunnen maken, maar daarvoor hoef je jezelf niet te kennen en hoef je jezelf al helemaal niet te begrijpen.
Je kunt zelfs gerust stellen, dat het jezelf begrijpen helemaal niet nodig is om te kunnen leven. Het enige dat je daarvoor moet kunnen is leven en dat doe je toch al zodra je geboren bent. De vraag: "Waarom doe ik zoals ik doe?", is voor de meeste mensen een volkomen oninteressante vraag. En eigenlijk hebben ze ook wel gelijk, want de meeste antwoorden die we onszelf geven op die vraag zijn toch alleen maar bedoeld om onszelf een goed gevoel te geven. Want dat is namelijk precies wat we geleerd hebben ons hele leven. We moeten onszelf gelukkig maken en dat doe je niet door jezelf bijvoorbeeld te vertellen dat je veel geld wilt verdienen, omdat je anderen wilt benadelen.
En waarom zou ik mezelf eigenlijk willen begrijpen?
)
