X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Mijn lieve oma

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
-1
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( -1 )
RSS van natalie natalie Auteur op infoyo sinds
07 Oktober 2009


Bekijk het profiel van natalie
Datum: 20-11-2011
Auteur: Natalie
Wat mis ik haar mijn oma, er zijn nog zoveel dingen die ik met haar wou meemaken, dingen die ik met haar nog wilde doen en nu kan dat niet meer...

Als ik zo terug denk aan de tijd dat mijn oma nog leefde, dan moet ik wel toegeven dat ik die tijd enorm mis.
Vroeger toen ik een jaartje of 8 was kwam mijn oma standaard elke woensdagmiddag naar ons toe.
Als wij dan thuis kwamen van school dan wisten we dat oma er zou zijn.
En ook al was ze niet meer zo goed te been, toch nam ze dapper elke week de bus om haar kleinkinderen te kunnen zien.
Wat moet ze gek geweest zijn op ons.
Toen dacht ik vaak oohh oma zeur zo niet en nu... nu wou ik dat ze nog eens kon "zeuren" tegen me.
Oma had haar principes en die wil je als achtjarige niet horen.
Je wil niet horen dat je netjes moet eten en je bestek juist in je handen moe houden of dat je niet op je nagels mag bijten.
En toch zijn er ook zoveel mooie herinneringen die ik heb aan mijn oma.
Toen ik wat ouder was en op mezelf ging wonen ging ik vaak naar oma toe.
Ze woonde helemaal alleen in de stad, opa was al overleden nog voor ik hem kon leren kennen.
We gingen af en toe samen de stad in en dan aten we als middageten, een wafel me slagroom en als dessert een ijsje me aarbeien.
Of we gingen samen naar de markt boodschappen doen.
Oma werd ouder en ging achteruit zo erg dat ze op een bepaald moment niet meer alleen kon wonen.
Wat vond ze dat verschrikkelijk, dat ze naar een tehuis moest.
Weg uit haar vertrouwde omgeving.
Nu vind ik dat ik toen te weinig bij haar op bezoek ben geweest, dat ik veel vaker had langs moeten gaan.
Maar dat kan ik niet terugdraaien.
Toch heb ik niet het idee gehad dat ze ongelukkig was.
Helemaal slecht ging het toen ze was gevallen en het enkele dagen duurde voor iemand haar vond.
Dat vond ik zo verschrikkelijk.
Ik wilde oma een bezoekje brengen en er was niemand thuis wat al erg raar was en toen ik bij de buurvrouw belde om te vragen wat er aan de hand was kreeg ik te horen dat ze oma net naar het ziekenhuis hadden gebracht.
Ik was in alle staten en ben zo snel ik kon naar het ziekenhuis gereden.
De tranen schoten in mijn ogen toen ik oma zag liggen maar veegde ze snel weg omdat ik niet wilde dat oma da zou zien.
Oma was zo blij om mij te zien, ze glunderde.
Toen ging het alleen maar slechter met oma.
Op een bepaald moment ging het zo slecht dat ze een longontsteking had gekregen.
Ze kreeg er medicatie voor en lag op de intencieve zorgen.
Dat vond ik eng om te zien met al die apparaten bij der.
Heel even ging het ietsje beter met haar maar dan ging ze weer achteruit.
De artsen besloten om oma in een kunstmatige coma te houden omdat ze zo dan minder pijn zou hebben.
Net voor ze dat deden was ik nog even bij haar geweest, maar ze herkende me niet meer.
Ze keek naar me alsof ik een vreemde was.
Wat was dat moeilijk, oma die niet mist wie ik was.
Even nadat ze in die kunstmatige coma werd gebracht werd ik snachts opgebeld dat oma was overleden.
Mijn oma was er niet meer.
Nu zijn er nog zoveel dingen die ik had willen zeggen, ik had gewild dat ze mijn kinderen leerde kennen en de man met wie ik nu mijn leven deel.
Zolang ze maar weet hoeveel ik van haar hou...






Reacties op dit artikel
Marleen, 2012-01-16
( 0 )

Hallo natalie ik ben marleen en ken dat gevoel van het gemis van een oma.Mijn oma is van 21 dec.2001 overleden.en mis ik haar nog altijd.zij was 91 mooie leeftijd.ze is gelukkig zacht mogen gaan in haar slaap.wat ik haar altijd gewenst heb.ik kom nog eens terug op uw artikeltje want moet nu mijn zoontje van de bus halen.vr.gr.marleen
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl