X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Hoe ga je om met het plotselinge verlies van een dierbare?

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+6
  Goed artikel ( +6 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Yonego Yonego Auteur op infoyo sinds
01 Juli 2008


Bekijk het profiel van Yonego
Datum: 05-09-2008
Auteur: Yonego
Als je jong bent,sta je er eigenlijk niet bij stil,dat de mensen om je heen er op een dag niet meer zullen zijn.Als iemand stokoud is ,dan gaat ie pas dood,denk je wellicht.Naarmate je later† geconfronteerd wordt met het overlijden van een oude buurvrouw,je achterneef op leeftijd,je††leraar van de basisischool,dan denk je er misschien af en toe aan.Pas als jijzelf†plotsklaps iemandverliest ,die je† ontzettend dierbaar is,komt de dood als een verrader in je leven.

Leven en liefde

Leven en liefde zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
De liefde voor je partner,de liefde van  en voor je ouders,de liefde voor je kind.

Je houdt onvoorwaardelijk van hen,zij zijn een deel van je leven.
Je accepteert hen,ongeacht wat er gebeurd in dit leven.

Sommigen van hen zullen altijd als een rode draad door je leven blijven lopen.
Zij vormen een deel van jou,je hebt dezelfde genen,je gedrag lijkt op elkaar.

Zij zijn altijd welkom,zij mogen jou bekritiseren,zij zullen jou  niet kwetsen,dat weet je allemaal.

Zij houden immers ook van jou en samen zullen jullie oud worden.Dat denk je dan,totdat er iemand plotseling ziek wordt.Zo ziek,dat die ene belangrijke persoon in jouw leven,gewoon in no time dood is.

Hier was je werkelijk niet op voorbereidt.Kun je je hier ueberhaupt wel op voorbereiden?
En hoe moet je nu omgaan met dit verlies?

Het verlies dat extra zwaar is,omdat je er gewoon vanuit het niets mee wordt geconfronteerd.

Leven en dood

Het verlies van je dierbare,met wie je altijd kon lachen,huilen,praten,je diepste gevoelens kon delen,is zo onbeschrijfelijk pijnlijk,dat het je in het begin verdoofd doet zijn,daarna opstandig maakt en dan zo intens verdrietig en leeg van binnen laat voelen,dat je het zelfs niet met anderen kunt delen.Zelfs niet met diegenen,die jou ook zo lief zijn.

Jij had immers die ene speciale band met je dierbare,jij hield het meest van die persoon,jij kon ten alle tijde jezelf zijn bij dit mens,jij hebt toch het allermeeste verdriet?
Je probeert wel  anderen, die ook zoveel gaven om deze bijzondere persoon,te troosten,de dood te relativeren en dapper te zijn,maar het verlies is zo groot,dat het zeer veel van je gaat vergen,om daar mee om te gaan.

Je kunt je ervoor afsluiten,je storten in je werk, gaan feesten, er kortom ,onbewust , alles aan doen om er niet aan te hoeven denken,totdat je met jezelf wordt gekonfronteerd en de pijn om dit enorme verlies als een lawine over je heen komt,maar daar wil je dan weer niet echt aan toegeven,want de anderen laten hun verdriet toch ook niet zien?
Dus je gaat gewoon door met leven,net als al die anderen,maar af en toe geef je je,heel kort en het liefst in de stilte van het alleenzijn,over aan dit immense verdriet.Het verdriet om het verlies,van diegene,die jou heeft gebaard,gevoed,opgevoed en zo bijzonder lief heeft gehad.

Je gaat door met leven,je moet door met leven,maar hoe ga je hier  in vredesnaam mee om?

Reacties op dit artikel
Gerda, 2008-09-19
( +1 )

Lieve Elly,
Hoe je er mee om moet gaan kan ik je niet zeggen. De pijn in je hart is eerst als een ruwe diamant maar in de loop der jaren wordt het een hele mooi steen voor je zlef. ik ben beide ouders al kwijt en dat doet pijn. Ik kan na 30 jaar pas zeggen dat de steen van mijn moeder erg mooi is geworden. De eerste jaren zijn moeilijk maar je hebt geluk gehad dat ze heeft mogen mee maken dat je zelf moeder werd en misschien wel Oma. In dat op zicht kan ik wel jaloers zijn maar dat heeft geen zin ik krijg mijn ouders er niet van terug.Jij hebt het nog me gemaakt dat ik mijn ouders nog had endan overkomt je het zelf.
Lieve meid geniet van het leven want het duurt maar even.
Dikke knuffel Gerda
Rolanne, 2009-01-07
( 0 )

"jij hield het meest van die persoon"

Wat een krachtige zin, dank je wel daarvoor !

(en er zijn natuurlijk meer mensen mogelijk die het meest van haar hielden, maar ik hield het het meest van haar, ja)
Mario, 2009-05-19
( +3 )

Dag Elly,
onmogelijk te zeggen wat en hoe je daar mee om kan gaan , ik kan er van meespreken . kben vorig jaar mijn moeder verloren , in een stom ongeluk ( zij was amper 62). zij was mijn alles .dagelijks wordt ik overmand door verdriet .misschien dat de tijd de wonden wel zal helen . gedeeltelijk althans . in je tekst herken ik mezelf in alle opzichten . vooral in eenzame momenten krijg ik het zwaarst te verduren . gelukkig heb ik nogal een druk leven . 2 schatten van kinderen en een vrouw . daar trek ik me het meest aan op . Het enigste wat ik je kan meegeven is hoe ik probeer te leven met zo'n zwaar verlies . de eerste maanden was dit onmogelijk , maar stilletjes aan kwamen toch de momenten dat ik toch eens moest lachen met de zotte en komische momenten die we samen gehad hebben . vooral de mooie dingen komen stilaan meer en meer .het verlangen naar wordt stillaan vervangen door de herrinneringen . wat ik probeer te vermijden zijn dingen die me te emotioneel kunnen raken . omdat dan steeds weer de wonden open gemaakt worden . daarmee bedoel ik beelden van vroeger bekijken , een cd van de uitvaart plechtigheid beluisteren . dus eigenlijk dingen die me er te veel aan doen herrinneren . Tis zelfs na een jaar nog heel pril en de pijn is er nog steeds . maar stil aan komt toch ook het besef dat ik verder moet en het beste moet geven aan mijn kinderen . Eigenlijk is het fantastisch als je zo geliefd was . tis toch een teken dat je leven geslaagd was .hoe oneerlijk ik het ook vind dat ze van me afgenomen is , het leven gaat verder . en ik kan alleen maar hopen als het ooit mijn tijd is , dat de herrinnering ook zo zal zijn . Het is een magere troost , maar het overlijden van een dierbare maakt ons nog menselijker , begripvoller en we leren nog meer dan ooit inzien hoe dierbaar de kleine momenten zijn in het leven .
elly , ik heb genoten van je brief en heb daar ook wel steun in gevonden .hopelijk kon ik ook een beetje hetzelfde doen ........
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl