Kritiek geven
Er is eigenlijk ook niets op tegen om kritiek te geven, want kritiek die gericht is op waargenomen kwaliteit kan tot verbetering leiden. De kunst van kritiek geven is echter de kritiek te laten slaan op de kwaliteit. Want wat de meeste mensen overkomt, is dat kritiek niet gericht is op verbetering, maar gericht is op de mens. De gever van de kritiek gaat de maker van het product vereenzelvigen met het product en gaat dus de maker bekritiseren.
Dit gedrag komt overigens niet uit het niets. Want de eerste mensen van wie we kritiek krijgen zijn de mensen in onze directe omgeving. Dus onze eerste kritici zijn vaak onze familie en onze leerkrachten. En zij hebben vaak de neiging om de maker te bekriticeren in plaats van het maaksel. Dat gaat dan vaak in de vorm van:
Hoe kon je zo stom zijn om het op die manier te doen?!
Hoe ben jij op het idee gekomen om het zo te maken?!
Hoe heb je het in je stomme harses kunnen halen, om dat te doen?!
Vaak ook nog eens retorische vragen, want de woede en frustratie van de ander maakt het onmogelijk een antwoord te geven.
Onze eerste kritici
De belangrijkste reden dat we kritiek krijgen van onze directe omgeving, heeft vaak niets te maken met wat wij hebben gedaan. Maar alles met de oorzaak en de gevolgen van wat we hebben gedaan. We hebben bijvoorbeeld gereedschap gebruikt van de ander en bij het gebruik is het beschadigd. Maar wel nadat we toestemming hebben gekregen om zijn gereedschap te gebruiken. En de ander is altijd uiterst voorzichtig met het gereedschap dat wij hebben beschadigd. Of we hebben iets gemaakt, dat de ander helemaal niet wilde. We hebben bijvoorbeeld op de muur getekend met watervaste viltstift. En dan net op een muur die niet is behangen, maar geverfd. Maar ja we hadden wel toestemming om te gaan tekenen, we hadden alleen geen hulp gekregen bij het selecteren van de stiften en het papier.
De frustratie van de ander zit hem dan niet in wat we hebben gecreëerd, maar in het feit dat we zichtbaar hebben gemaakt dat de ander te materialistisch is. Of ons gedrag maakt duidelijk, dat de ander te weinig tijd voor ons heeft vrijgemaakt en ons geen aandacht heeft gegeven.
De kritiek is dan ook niet bedoeld tegen ons, maar tegen de kritiek gever zelf. Maar aangezien maar weinig mensen zichzelf als oorzaak willen zien van de fouten van anderen, geven mensen graag anderen de schuld van de fouten die zij veroorzaken. En horen mensen ook liever niet, dat de ander door hun in een bepaalde richting is geduwd, waardoor de kwaliteit ondermaats moest worden.
