Het verschil
Een egoïst is vaak niet leuk om mee te maken. Maar niet omdat we door zijn gedrag gedwongen worden om ons op een bepaalde manier te gedragen. Het gedrag van een egoïst maakt duidelijk dat de wereld uit individuen bestaat en dat die allemaal hun eigen wil hebben. Ons probleem met egoïsten is dan ook vaak niet hun gedrag, maar onze ervaring van dat gedrag. Een egoïst wijst ons erop, dat we ook aan onszelf mogen denken als we samen zijn met anderen. Ons probleem met dat gedrag ontstaat als wij de norm hanteren dat we alleen goed zijn als we aan anderen denken. De egoïst is bijvoorbeeld assertief en komt op voor zijn eigen belang.
De egocentrische mens is iets heel anders dan de egoïst. De egocentrische mens denkt niet in ik, want zijn ik bestaat helemaal niet. De egocentrische mens ziet alleen de rest van de wereld en wil dat deze zich op hem richt. De egocentrische mens wil, dat alle mensen zich volledig aan de norm houden van denken aan anderen. Het probleem is echter, dat de egocentrische mens deze norm zelf niet wil hanteren.
Waar de egoïst voor zichzelf opkomt, zoekt de egocentrische mens erkenning en aandacht in zijn omgeving. Waar de egoïst aandacht heeft voor zichzelf, heeft de egocentrische mens alleen maar aandacht voor de aandacht die hij van anderen krijgt.
De egoïst zal dan ook nooit van anderen verwachten, dat zij hem aandacht geven, hij weet namelijk heel goed dat hij zichzelf aandacht kan geven. De egocentrische mens zoekt echter voortdurend manieren om aandacht voor zichzelf te krijgen. Want in de ogen van de egocentrische mens bestaat hij alleen als alle anderen zijn bestaan erkennen.
Het positieve
Het meest positieve is de egoïst. Omdat hij zich op zichzelf richt heeft hij anderen niet nodig om zich goed te voelen. Hij komt voor zichzelf op en laat niet over zich heen lopen. Als hij zich goed wil voelen, door iets voor anderen te doen, dan zal hij dat niet laten. Want de egoïst is op zoek naar geluk in zichzelf. De egoïst verwacht dus niets van anderen en laat de ander vrij in wat hij wil en doet.
Het positieve aan de egocentrische mens is dat hij anderen duidelijk maakt dat de norm 'richt je op de ander en houdt rekening met de ander' niet erg positief is als je daarbij jezelf wegcijferd. Door zijn gedrag maakt de egocentrische mens duidelijk dat je niet over je heen hoeft te laten lopen en dat je niet voor anderen klaar hoeft te staan als jij dat niet wilt. De egocentrische mens creëert met zijn gedrag een duidelijk inzicht in het eigen gevoel bij wat anderen doen. In zekere zin maakt de egocentrische mens zijn omgeving duidelijk, dat ze egoïstisch mogen zijn. Het is dan ook vaak de egocentrische mens, die anderen egoïstisch noemt. Want ze besteden niet al hun aandacht aan hem om hem het gevoel te geven dat hij erkend wordt.
! Goed artikel, de spijker op zij kom. En ik kan het weten want ik ben een egoist. Maar inderdaad in de goede zin. Ik vind het ook leuk als andere mensen het naar hun zin hebben, maar eerst ik, en mijn gezin.
