Gelijkwaardig
Eigenlijk zouden we liever zien, dat iedereen gelijk was, dan dat we elkaar gelijkwaardig moeten behandelen. Want als we gelijk zijn, dan is het veel makkelijker om elkaar gelijkwaardig te behandelen.Maar het probleem is, dat er geen gelijkheid bestaat in deze wereld. En dat kan ook niet in een wereld waarin ieder mens een individu is en individueel. Geen mens is hetzelfde. De verschillen beginnen al bij onze geboorte, we worden geboren als man of vrouw. We zijn groot of klein. We zijn schoon of vies. We zijn dik of dun. We zijn ziek of gezond. En sommige van ons worden met allerlei combinaties van eigenschappen geboren. Er is geen baby die hetzelfde is als de andere babies die op dat moment geboren worden. Hun enige overeenkomst is dat ze geboren worden. En zelfs dat kan op verschillende manieren.
Maar door onze geboorte zijn we wel gelijkwaardig. We komen namelijk allemaal naakt ter aarde. Niemand van ons komt op aarde met een miljoen op een bankrekening of een baan als rechter. Niemand van ons weet op het moment van zijn geboorte, wat hij of zij zal gaan meemaken in dit leven. In die zin zijn we dan ook weer wel gelijk en dus gelijkwaardig. Maar daar houdt onze gelijkheid op. Want vanaf dat moment behandeld de wereld ons allemaal als unieke individuen.
En uiteindelijk wordt de kunst in dit leven dan ook om niet onze verschillen het uitgangspuntte laten vormen van hoe we ons gedragen tegenover anderen. Want alle mensen zin gelijkwaardig. Ieder mens geeft zijn eigen bijdrage aan deze wereld en al die bijdrages zijn even belangrijk.
Gelijkheid
Het moeilijkste aan dit leven is eigenlijk anderen gelijkwaardig te behandelen, terwijl ze niet gelijk aan ons zijn. Zo zouden we een diva niet anders moeten behandelen, dan een zwerver. Maar helaas lukt het ons maar zelden en er zijn maar een paar mensen die iedereen gelijk behandelen. Je gaat je bijna afvragen hoe het kan dat er mensen zijn die iedereen hetzelfde behandelen, ongeacht hun status of inbreng in de samenleving. Want het overgrote deel van de mensheid laat zijn gedrag bepalen door de sociale status, die iemand heeft.Zo behandelen ouders hun kinderen anders, dan hun broers en zussen. Zo behandelen directeuren hun personeel anders, dan hun secretaresse. Ze behandelen politie agenten burgers anders, dan politici en bekenden. En zo gaat het maar door. We behandelen niemand gelijk, alsof we willen bewijzen, dat niemand gelijk is. Terwijl we iedereen hetzelfde zouden moeten behandelen, want iedereen is gelijkwaardig.
Dat blijkt ook uit dit gezegde:
Een doodshemd heeft geen zakken.
Wat zoveel wil zeggen als, we verlaten deze wereld zoals we haar betraden, zonder titel en zonder geld, maar met heel veel ervaringen.
.
