X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Obsessief-compulsieve stoornis (dwangneurose)

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+15
  Goed artikel ( +19 )
  Slecht artikel ( -4 )
RSS van Tane Tane Auteur op infoyo sinds
04 Maart 2009


Bekijk het profiel van Tane
Datum: 10-03-2009
Auteur: Tane
Iemand met een obsessief-compulsieve stoornis heeft last van dwanggedachten en dwanghandelingen. Vroeger werd de obsessief-compulsieve stoornis een dwangneurose genoemd. De obsessief-compulsieve stoornis staat gecategoriseerd als angststoornis.

Soorten dwang

Iemand met een obsessief-compulsieve stoornis kan last hebben van verschillende soorten dwang, in verschilllende gradaties. Hieronder staat een lijst van de soorten dwang die op dit moment bekend zijn.

Smetvrees
Smetvrees is angst voor besmetting. Mensen met smetvrees willen bijvoorbeeld voor hun vieze dingen niet aanraken, zoals deurkrukken of trapleuningen. Deurkrukken worden bijvoorbeeld met de elleboog opengemaakt. Ook worden de handen regelmatig gewassen en wordt er vaak van de douche gebruik gemaakt.

Controledwang
Angst om de controle te verliezen. Regelmatig wordt gecontroleerd of de voordeur op slot is en of gaskranen uit staan. Stekkers worden uit het stopcontact gehaald uit angst voor brand. Bij internetbankieren wordt bijvoorbeeld acht maal  gecontroleerd of bedrag, rekeningnummer en betalingskenmerk kloppen. Tijdens een wandeling wordt soms teruggelopen om te kijken of er iets verloren is.

Verzameldwang
Angst om iets weg te gooien wat later van onschatbare waarde blijkt. Bankafschriften en loonstrookjes van 15 jaar oud worden bewaard. Reclamefolders en kranten worden bewaard omdat er mogelijk persoonlijke post tussen kan zitten.

Agressieve, seksuele of godslasterlijke gedachten
Angst om iemand iets aan te doen of God te beledigen. Angst om bijvoorbeeld iemand van de trap te duwen. Voorwerpen die gebruikt kunnen worden als wapens worden ontweken ( zoals bijvoorbeeld messen en scharen), uit angst de ander ermee te verwonden. Soms rijdt een patiŽnt na een autorit terug om te kijken of hij/zij niet iemand heeft aangereden.

Teldwang
Bij een teldwang is de oorspronkelijke angst niet gemakkelijk te ontdekken. Iemand met een teldwang telt bijvoorbeeld woorden die worden gelezen, woorden die worden gehoord via anderen of die op de radio worden gehoord. Soms worden zelfs woorden van de eigen gedachten geteld. Het kan voorkomen dat letters en lettergrepen ook worden geteld. Deze getallen moeten soms ook op een bepaald aantal uitkomen zodat het 'goed' voelt voor de patiŽnt.

Kwetsbaarheid voor dwang

De kwetsbaarheid voor dwang ligt voor een gedeelte in de genen opgeslagen. Of iemand de dwang daadwerkelijk ontwikkelt, hangt ook van andere factoren af.

Gezinsinvloeden kunnen een rol spelen. Kinderen kunnen angsten en dwanghandelingen van ouders overnemen.

Tevens ontstaat een obsessief-compulsieve stoornis vaak tijdens stressvolle periodes. Te denken valt aan een nieuwe baan met meer verantwoordelijkheden. De persoon begint met overmatig controleren en schiet hierin vervolgens door.

Vaak blijkt ook dat mensen met een obsessief-compulsieve stoornis hebben de kans op gevaar veel groter inschatten dan het daadwerkelijk is. De agressieve gedachten passen bijvoorbeeld helemaal niet bij de persoon of een stekker in het stopcontact laten zou niet zo snel brand veroorzaken.

Behandeling

De obsessief-compulsieve stoornis kan over het algemeen prima behandeld worden.

Afhankelijk van of er naast de obsessief-compulsieve stoornis ook sprake is van een depressie, kunnen verschillende behandelprogramma's worden aangeboden.

Therapie met exposure en responspreventie
Indien de patiŽnt niet ook een depressie heeft, kan er exposure en responspreventie worden aangeboden. Daarbij worden de verschillende dwanghandelingen trapsgewijs ingedeeld in de mate waarin zij angst veroorzaken wanneer de patiŽnt de dwanghandelingen zou nalaten (angsthiŽrarchie). Elke week moet de patiŽnt een nieuwe dwanghandeling nalaten. Als eindresultaat kan het punt worden gekozen waarop de dwanghandelingen de patient niet meer beperken in het functioneren. Ook kan worden doorgegaan met de therapie tot alle dwanghandelingen zijn weggenomen.

Wanneer de therapie niet voldoende werkt wordt overgegaan tot behandeling met medicijnen tegen angststoornissen.

Wanneer er sprake is van een depressie, zal eerst de depressie worden weggenomen met behulp van medicijnen. Daarna kan men overgaan op de exposure en responspreventie of medicijnen tegen angststoornissen.

Medicijnen
Meestal begint men met een bepaalde dosis van een medicijnen en wordt na een paar weken gekeken of de medicijnen helpen. Indien dat niet het geval is wordt er overgeschakeld op een ander medicijn of wordt de dosis iets verhoogd. Vervolgens wordt dit net zolang herhaald totdat het medicijn en de juiste dosis worden gevonden die voor de patiŽnt een gunstig effect hebben.

Medicijnen die kunnen worden gebruikt voor de behandeling van een obsessief-compulsieve stoornis zijn:
  • Antidepressiva zoals seroxat en prozac
  • Atypische antipsychotica (neuroleptica) zoals risperdal en zyprexa
  • Benzodiazepinen zoals oxazepam en diazepam

Reacties op dit artikel
Aziz, 2009-05-12
( +26 )

Goed nacht ik gebruik momenteel seroquel xr voor ocs ik kan wel mee slapen en beetje rust maar ik krijg wel die ocs gedachten en ik word onrust mee als ik bijvoorbeeldnaar buiten ga en of mijn kinderen uitschool halen of ik ga bij visite of bij veel mensen ga ik heb ik die raar gedachten in mijn hoofd en ik word mee angstige en trillen of ik ga bij visite heb ik die angste en trillen en die raar gedachten dat ik dat ben en dat ben vreemde gedachten en ik krijg snel verdriet nets dat ik ga huilen en word ik gespannende en onrustheid en en en veel pijn wilt u aub advies geven en welk medicijn is wel geschikt voor obsesief compulsief stoornissen ik heb geen schezofrenie maar ik gebruik de medicijn van schezofreni seroquel xr help aub deze burger en hartelijk bedankt
Tane, 2009-05-12
( +3 )

Hoi Aziz,

Dank je wel voor je reactie. Lastig dat je er soms ook in je slaap last van hebt. Toch goed dat je wel op zoekt bent naar hulp ermee. Helaas verschilt het nogal per persoon op welke medicijnen je stabiel draait, dus dat is iets wat met 'trial and error' zal moeten gaan. Heb je een behandelend arts waarbij je dit kunt voorleggen?
Nancy, 2009-06-29
( +13 )

Hallo ,

Ik wou gewoon mijn verhaal es kwijt ga t proberen kort te houden , al sinds een jaar of 3 heb ik steeds negatieve gedachten , nu ik mama ben van 2 kindjes (3 jaar - 2 maand )is dit alleen nog erger geworden , soms kan ik zo maar beginnen fantaseren , en wat als mijn man verongelukt , wat als ik er niet meer ben , wat als een van de kindjes ... en dan fantaseer ik alles hé tot begrafenis toe dat kan toch niet meer normaal zijn , ook constant ongerust over mmijn ma als haar iets overkomt of mijn pa of zus alé ga maar door zo , moest ik het tegen iemand kunnen vertellen echt eerlijk wat je allemaal kan denken soms begrijp ik zelf niet waar ik die fantasieen haal ?Heb wel al in die 3 jaar tijd nogal wat personen verloren heeft t daar iets mee te maken , als iemand mij wat tips ofzo kan geven om dat te stoppen graag want is echt niet leuk pas op ik heb geen zelfmoordideen ofzo integendeel juist bang om mijn kindjes achter te laten , erg .... dankuwel om mijn verhaal te lezen xxx
Johan, 2009-09-23
( +15 )

Hallo ik heb al vanaf mijn 5e jaar tel- en controledwang,maar is dat toen niet onderkend.Ik heb al van alles geprobeerd,maar kom niet verder.Heb 10 jaar prozac geslikt en ben na behandeling in het U.M.C.G. nu van de prozac af.Heb een half jaar,4 dagen in de week gelopen in het U.M.C.G. en dat heeft me goed gedaan.Kreeg eindelijk rust wat ik zo nodig had.Nu werk ik weer een tijdje voor 40 uur en ervaar dat ik weer achteruit ga en wel met rasse schreden.Kan gewoon niet meer de druk van mijn werk aan in combinatie met mijn dwang.Weet eigenlijk niet hoe het nu verder moet,maar weet wel dat er wat gebeuren moet,voor ik weer in een diepe gat val.Misschien kan iemand mij vertellen hoe ik mijn werk nog kan combineren met mijn dwangneurose.
Tane, 2009-09-23
( +2 )

Johan heb je exposure en responspreventie? Exposure en respons preventie kan goed helpen
Johan schoenmaker, 2009-09-24
( +5 )

Ja Tane dat heb ik ook gehad,ook cognitieve therapie.Maar nu ik weer aan het werk ben,komt de druk weer op het werk te liggen en heb ik niet voldoende rust om alles voor 100% op te pakken wat ik in het ziekenhuis heb geleerd.En ik weet daar moet je tijd voor vrij maken,maar ik ben een perfectionist met mijn werk en leg de lat altijd hoog wat dat betreft.Het mag geen excuus zijn,maar je veranderd maar zo niet als je jaren zo gewerkt hebt,wordt bijna 50 en werk al vanaf mijn 15e.
Vanessa, 2009-10-05
( +2 )

Hey,

ik heb ook al meer dan 3 jaar last van dwangneurose en zou er graag iets aan doen maar ik durf niet ik ben bang dat andere mensen me niet begrijpen.
ik probeer het zelf maar het lukt me niet ik wil het graag alleen proberen. want het veranderd heel mijn leven ik kan mij niet meer ontspannen.
Johan, 2009-10-21
( +3 )

Hee Vanessa weet er alles van,wat ik je wel wil meegeven,schaam je niet,praat er over,dat doe ik ook,daarom hou ik het vol.Je mag best een ps sturen als je wilt,groetjes Johan.
Evenlien, 2009-11-01
( 0 )

Wat kan een goede hoofdvraag zijn over dwangneurose? Ik doe namelijk mijn presentatie hierover, alleen ik weet geen goede hoofdvraag. Alvast bedankt
Mourad, 2009-11-03
( +5 )

Hey,

Ik heb nu al ongv zo een 6 jaar last van OCS, ik ben er pas achtergekomen dat het een stoornis is. Ik heb er niemand over verteld en ben ook niet langs de dokter geweest. Ik zal even in het kort vertellen wat ik allemaal ervaar. Ik heb heel veel vaste rituelen die ik ook op de ''goede'' manier moet doen, zoals alle lichten op volgorde checken de deur op een goede manier checken. Ik moet bijvoorbeeld op een goede manier staan en uit de douchecabine stappen na het douchen. De telefoon, wekker, afstandbediening op mijn nachtkastje moeten altijd op dezelfde plek liggen en recht, het rechtzetten hiervan kan soms echt lang duren tot het ''goed'' voelt. Ik laat nooit stekkers in het stopcontact en soms als ik uit huis ga en ik loop de straat uit denk ik van is de deur wel goed dicht dan loop ik dus helemaal terug naar huis om het te checken, hetzelfde geld voor het gasfornuis. Ik moet soms dingen gewoon aanraken als ik bijvoorbeeld iets uit de koelkast haal moet ik het kastje ernaast ook op een bepaalde manier aanraken tot het ''goed'' voelt. Ik heb een aantal artikelen gelezen op het internet en ik denk dat ik last heb van controledwang. Heeft er iemand misschien tips voor mij. Ik hoop graag wat van jullie te horen. Alvast bedankt.
Steve, 2009-11-11
( +3 )

Dag lieve mensen ,
Wat apart om dit allemaal te lezen, en dan te hebben gedacht dat ik de enige was
Ik zou even kort mijn verhaal vertellen , ik heb al 3 jaar last van chronische hyperventilatie en een angst en paniekstoornis.. daarbij heb ik de medicijnen diazepam 5 mg.
Maar die slik ik eigenlijk niet echt meer omdat ik de angst heb dat als ik ze slik dat het dan alleen maar erger wordt .. vaag he
En zo heb ik de hele dag door van die rare gedachten .. zoals bijvoorbeeld als ik iets verkeerds zeg MOET ik sorry zeggen , of dan ga ik iets terughalen van een tijdje geleden en denk ik de hele dag oh dat moet ik nog goed maken want anders doe ik me zelf iets aan .. dus alleen maar schuldgevoel , en schuldgevoel terwijl het 9 van de 10 keer niet eens nodig is, zo had ik een tijdje geleden als ik iets op de grond gooide dacht ik s'avonds waarom deed ik dat nou ?:S nu voel ik me schuldig !
En zo heb ik wel meer van die rare ideeén waar ik echt knettergek van wordt.
Ben nu 20 jaar en hoop toch echt niet dat dit mijn hele leven zal blijven
Ik loop bij de meerkanten ( psycholoog en psychiater) maar dat heeft echt geen enkele nut , elke keer als ik ze bel zeggen ze we bellen terug.. maar er wordt nooit terug gebeld!
Nu hoop ik elke dag dat ik iets zal vinden wat mij hier vanaf helpt.. want met een gedoe als dit te leven , wordt je echt niet vrolijk van !! En het belemmerd vooral je leven !

Ik hoop dat jullie allemaal iets zullen vinden en er van af komen !!
Groetjes,

Steve
Jenneke, 2009-11-19
( +6 )

Hallo allemaal

ook ik heb vreselijk last gehad van OCS, na de geboorte van mijn kind. Ik was continu bang dat ik mijn kind iets aan zou doen.
Toen het me te gortig werd ben ik naar een psycholoog gegaan, en die heeft me goed geholpen met cognitieve therapie.
Soms in stress situaties steekt het nog wel eens de kop op, maar dat duurt meestal niet lang.
Als je er last van hebt, ga dan naar de dokter en vraag om een verwijsbrief voor een psycholoog, echt het scheelt zo'n stuk!
ik heb vaak gedacht dat mijn psych me knettergek zou vinden, durfde eerst niet alles te vertellen, uiteinlijk wel gedaan en hij keek dus echt nergens raar van op, schaam je dus niet en ga erheen!

gr Jenneke
Benny55, 2010-02-01
( +2 )

Je zal het maar hebben.
====================
Daarom:
Als je auto hapert, of je denkt dat deze hapert, dan ga je naar de garage.
Dus:
Zoals Jenneke ook heeft ervaren:
Zoek hulp als je problemen hebt. Als je tegen jezelf (of een ander) zegt, ik ga HULP
zoeken dan is dat een eerste goede stap. EN
het klinkt ook niet zo zwaar, zoals bv een psygiather of GGZ.
Annie, 2010-02-08
( +2 )

Raz, 2010-03-03
( +9 )

Hallo,
Ik heb al ongeveer 2 jaar last van 'dwanggedrag' en het wordt steeds erger. Ik heb allerlei rituelen en dwanggedachtes en ik word er echt niet goed van. Een tijdje geleden dacht ik echt dat ik gek aan het worden was en ik durfde het dus tegen niemand te zeggen, maar ik ben er toen achtergekomen dat meerdere mensen het hebben. Ik ben wel blij dat ik niet de enige ben maar ik ben pas 16 geworden, is het wel normaal om een dwangneurose zo vroeg al te hebben? En kan ik naar de huisarts voor hulp?
Ineke, 2010-03-18
( +3 )

Hallo,
ik heb altijd ged8 dat ik de enige was met ocs. ik heb het nu al ongeveer 7 jaar, maar het is erger geworden na de dood van mijn vader. ik ben nu 14 jaar oud. en heb het pas op mijn 11e aan mijn moeder verteld omdat ik het toch wel heel erg irrietant vond worden. ik heb nu wel hulp van een psygologe maar het is nog steeds heel moeilijk voor mij. ik merk ook dat mijn grote angst op veel meer andere dingen meespeelt. maar het is wel fijn andere reacties te lezen en te weten dat je niet alleen bent. want ik vind het soms best genant en haat mezelf ook redelijk vaak.
groetjes ineke. ik hoop maar dat het ooit over gaat...
Marit, 2010-03-23
( +3 )

Hallo allemaal,
Nou ik kan er ook over mee praten hoor, verschrikkelijk is het, bij mij begon het in begin tiener jaren, toen mijn opa overleed, als ik dan ging slapen en ik zag zijn foto dan moest ik eerst de foto van mijn moeder zien, anders was ik bang. Doordat dit hielp, dwang, ben ik het overal voor gaan gebruiken in het leven. Hoe banger ik ben hoe erger de dwang. Steeds meer rituelen en controle. Zo erg dat het me zo heeft uitgeput en mede doordat mijn baas mijn grenzen niet serieus nam zwaar burnout geworden en in de wao beland en hulpverlening stuurde me naar borderline deeltijd. Nou wat een misser, veel te zwaar voor iemand zo burnout, gevolg nog meer burnout en lichtelijk psychotisch. Ook bleek toen dat er helemaal geen sprake was van borderline. Hoe word je gek! Die angst is er nu dus ook bij gekomen, bang om gek te worden. Dus nog meer dwangen en piekeren over mijn eigen psyche. Heb toen een tijd antipsychotica geslikt, 25 kilo aangekomen, voel me dus ook daar weer ellendig over. Met medicijnen ging het qua dwang en angst wel wat beter, maar mijn positieve dingen zoals creativiteit, interesses, gevoelens waren ook afgevlakt, nou dat is weer niet fijn. Ik wil wel wat van het leven maken, en dingen ondernemen. Ondertussen ben ik 36 jaar en loop hier dus al 25 jaar mee. Nu willen we graag kinderen, maar ben bang dat dat ook niet zal lukken, omdat ik niet zwanger wil worden met medicijnen, lijkt me niet veilig genoeg, maar zonder medicijnen ook niet, teveel stress. Wil gewoon eindelijk eens goede therapie en ervan af komen. Ook wil ik zeggen, wees niet bang om hierover te praten, er zijn veel meer mensen met dit probleem, en hoe eerder je hulp zoekt hoe groter de kans is om er vanaf te komen. Probeer echt eerst therapie voordat je meteen naar de medicijnen grijpt. Dat kun je als laatste optie altijd nog doen. Het probleem met medicijnen is dat er veel nadelen aan zitten en als je er weer mee wilt stoppen er een grote kans is op terugval en soms in ergere mate. Ik heb er ervaring mee. Als je niet door allerlei traumatische en pijnlijke dingen heen wilt zou je ook nog alternativere therapieen kunnen proberen, zoals mind tuning, neurofeedback. Misschien wat wazig maar misschien ook het proberen waard, alleen is vergoeding vaak een probleem. Zelf wil ik nu eerst eens echt gerichte therapieen proberen, je hebt er zoveel, cognitieve therapie, exposure, pmt en hapto (dat is meer non verbaal, meer emotie en fysiek gericht), mindfullnes, ret, eft en tat, systematisch of schematische therapie. Dit is voor zover wat ik heb kunnen vinden aan therapieen. Misschien heeft iemand er wat aan. Eerst wil ik dit proberen zonder medicijnen en niet te vaak, 1x pw,ivm burnout en omdat ik niet wil verzuipen in mijn psychische dingen, maar wil proberen ook nog in het normale leven te staan, als dat niet lukt misschien dan toch opname. Alhoewel ik dit erg eng vind, omdat ik bang ben dan dus te verzuipen in mijn eigen psyche, alleen maar daar mee bezig zijn, en omdat mijn vertrouwen in de hulpverlening ook niet echt denderend meer is. Ze hebben het al een paar keer mis gehad en uiteindelijk weet je het zelf toch het beste, luister goed naar jezelf, wat goed is voor je. ja ja kletsen kan ik ook. Pff, nou succes iedereen, en probeer los te laten en in het hier en nu te leven!

groeten van mij
Vanoppen, 2010-04-01
( +7 )

mijn man heeft wel degelijk dwangneurosie, ik had in de week alles gepoetst alles blonk gelijk een spiegel , er stonden bloemetjes om hem te verwelkomen, hij zag dat allemaal niet. hij trok zijn lade open waar alle papieren inlagen.en hij zei dat er een bom ontploft was terwijl ik geen verschil zag. het lag er allemaal ordelijk bij. hoe kunnen wij terug gelukkig worden mijn kinderen en ik zonder dat mijn man aggressief is en last heeft van dwangneurosie , hij beseft het nog niet eens dat hij dat heeft. wat moet ik toch doen? IK ZELF HEB EEN DEPRESSIE GEKREGEN ONGEVEER EEN JAAR GELEDEN,het is al zo erg dat ik weg wil gaan van hem samen met mijn kinderen
Marja, 2010-04-01
( +2 )

Sinds mijn 15e heb ik ook ocs. Ben naar verschillende psychologen, psychotherapeuten geweest en niks hielp. Heb er toen jaren mee rondgelopen en gedacht dat ik het zelf op kon lossen. Dit kan natuurlijk niet. Naast dit heb ik ook gegeneraliseerde angst. Je non-stop zorgen maken dat er dingen kunnen gebeuren met mijn familie, vriend of mijzelf. Beren op de weg zien zoals ze het zeggen. Ik ben nu 28 en ben nu een half jaar onder behandeling bij een hele fijne cognitieve gedragstherapeut. Ben bang dat het inmiddels chronisch is geworden en dat het niet overgaat. Wat zijn de ervaringen van jullie en is er verbetering opgetreden? Ik word er namelijk zo moe van. Het is geestelijk vermoeiend en je kan er zo moedeloos van worden als het al zo lang speelt. Ik wil er zo graag vanaf!
Johan, 2010-04-02
( +4 )

Vermoeiend dat is het zeker.Ik heb het vanaf mijn 5e jaar en wordt zo 50.Heb veel up en downs meegemaakt en door mijn laatste behandelingen in het U.M.C.G. in Groningen heb ik leren omgaan met mijn probleem en geaccepteerd dat het nooit echt over zal gaan.Ben daar zeer goed geholpen en pak mijn probleem nu vooral aan door zoveel mogelijk alles te noteren hoe ik mij elke dag voel en doe veel met doelstellingen om bepaalde dwanggewoonten de kop in te drukken.Ik zie het nu allemaal weer wat zonniger en al heb ik wel nog steeds altijd dwanghandelingen en dwanggedachten.Werk nu ook maar 4 uur per dag en daar voel ik me toch beter bij.
Ineke, 2010-04-03
( +3 )

Hoi.
ja, nou. ik ben nog een beetje jong 14. dus ik ben er nog niet zo bekend in hoe je het kan oplossen zo'n probleem. en zit nu op het ggz voor mijn stoornis.
ik heb ook een overmate aan angst. en ik weet nu dat het door ocs komt. maar accepteren is inderdaad ook nog best lastig. ik vind het ook best lastig om erover te praten omdat ik het een beetje stom vind van mezelf. ik maak me overal druk om. maar een psygoloog is toch wel handig vind ik. zolang het er maar mee klikt anders werkt het niet. en natuurlijk gaat het dan nog niet meteen over maar het kan je wel helpen ermee om te gaan en het misschien ook te verminderen. er bestaan ook medicijnen maar zelf wil ik die niet gebruiken. dat lijkt me helemaal niets. al die bij werkingen en ik wil het veel liever zelf kunnen. wel heb ik het al een hele tijd en ik zit al ruim een jaar op het gzz nu denk ik. maar ik ben wel blij dat het al beter gaat dan 7 jaar geleden.
nouja. groetjes ineke.
Johan, 2010-04-04
( +6 )

Wil eigenlijk wel eens weten hoe mensen met een dwangneurose met hun werk omgaan,of ze al uberhaupt kunnen werken met hun dwang.

johan120860@live.nl
Esther, 2010-05-12
( +2 )

Hey, ik heb al zo lang ik me kan herinneren last van dwanggedachten en handlingen. Wat de anderen hier zeggen over dingen die moeten, en dingen die goed voelen, komt mij heel bekend voor. Ik ben nu 18 jaar, en ik was al in behandeling van een psycholoog voor stress, dus toen heb ik vrij aan het begin besloten hier ook mee te komen. (Ik had altijd al zoiets van hier moet ik eigenlijk wat mee, maar het is zo dom dat ik het heb enzo) Maar nu ben ik bijna klaar met de behandeling, ik denk dat het ongeveer hetzelfde is als hierboven beschreven. Ik moet aan de hand van (zelfgemaakte) kaartjes de dwanggedachten en handelingen afbouwen. Het werkt echt goed, het is niet zo dat het in een keer helemaal weg gaat, ik denk dat je het altijd in de gaten moet blijven houden, maar het is zeker een tip.
Jullie allemaal veel succes!
Sabina, 2010-05-18
( +1 )

Hallo allemaal ik hoop dat iemand van jullie me meer kan vertellen, 4 jaar terug is bij mij paniekstoornis geconstateerd, was bang voor de dood heb daar med en therapie voor gevolgd en het ging redelijk, todat ik zwanger raakte toen kreeg ik rare gedachten van ik spring van de trap of neem med etc, na de bevalling ging het nog slechter ik had alleen maar rare gedachten tegenover mijn dochtertje van straks geef ik haar med of verdrink ik haar ik moest toen meteen weer aan de med( waar in de zwangerschap mee moest stoppen0) ik schrijf nu ook elke keer op wat ik in neem ik wordt er echt helemaal gek van ik wil dat het stopt, ik heb nu weer therapie aaangevraagd want ik wil van mijn meid genieten en niet steeds zulke gedachten hebben nu las ik dus dwangneurose zou dit het dan mischien zijn ik weet het niet ze zeiden toen altijd paniekstoorniss
Tane, 2010-05-18
( +4 )

Hoi Sabina,

Dat zou goed kunnen. Bij OCD zitten bij sommige mensen ook angstaanvallen inbegrepen. Heb je deze gedachten vaak? Als je ze vaak hebt, zou je misschien het woord OCD kunnen laten vallen en kunnen informeren naar een praatgroep voor dwangklachten. Veel angststoornissen zitten ook door elkaar verweven. OCD (dwangneurose dus) gaat vaak samen met straatvrees, paniekaanvallen, Gilles de la Tourette en depressie. Als je nog vragen hebt hoor ik het wel. Ik heb me er de afgelopen tijd heel erg in verdiept. Je mag me ook een privebericht sturen als je wilt.

Groeten,
Tane
Nadine, 2010-06-11
( +3 )

Ja, goeiedag allemaal, mijn verhaal, ik heb jaren ad moeten slikken omdat ik dacht dat ik deppresief was, dat ben ik blijkbaar nu niet , medicatie gepakt en altijd er maar ziek van zijn en niet weten wat is er eigenlijk aan de hand, ik voelde me altijd angstig niet weten van wat, tot nu toe nog , ik heb wel een goeie dokter gevonden en die zei dat ik geen ad mag nemen omdat ik teveel aan serotonine heb dus mijn adrelanine is ook altijd de lucht in gevolg angst onrust en noem maar op lichaamelijke klachten zweten en diaree , ja niet aangenaam wat ik graag wil is rust in mijn hoofd, de dokter zei van tranxene op te starten , maar ik heb zoveel reacties over gelezen over verslaving dus durf ik het niet te pakken, ik ben aan het overwegen naar seroquel xr te gaan , maar of dit gaat helpen? ik weet het echt niet meer ja ik denk er teveel over na denk ik, weet iemand van jullie wat te doen?
Jeroen, 2010-06-18
( +12 )

Het is gewoon klote.. Het verpest alles om je heen.. Niemand begrijpt het, ook al zeggen ze van wel. Je werk, je relatie, je leven.. Het is zo moeilijk. Ik weet zeker dat iedereen met OCS (OCD) denkt "ik los het zelf wel op. Ik speel zelf wel als psycholoog. Als ik het zo doe dan dit en dat.." Maar dat is juist het klote aan OCS.. Je hebt je eigen gevoel niet in de hand. De ene keer gaat het goed, maar over het algemeen gaat het fout. Het maakt je een NUL. Iemand die afhankelijk is. Voor al die mensen die voelen dat ze dit hebben... Zoek hulp. Dat is het enige wat je kan doen. Schaam je niet. Ik heb mezelf jaren lang geschaamd, wist niet wat het was, dacht dat ik gek was. Totdat ik andere verhalen las en besefte dat het een ziekte was. Misschien is het beste medicijn wel door te praten en vooral te lezen over anderen met dezelfde ziekte. Herken jezelf hierin en besef dat je niet alleen bent en vooral dat het een ziekte is. Alleen dan besef je dat wat je doet goed is en dat het alleen maar een ziekte is die het je zo moeilijk maakt. Als mensen hierover met mij willen praten.. graag. Laat het maar weten.
Ineke, 2010-06-29
( +4 )

Hoi.
ik heb hier wel een paar keer eerder een reactie geplaatst. ik heb daarna deze website regelmatig bezocht om te kijken of mensen weer gereageerd hebben enzo. durfde alleen niet weer wat te zeggen.(komt misschien door mijn angst)
maar ik blijf mezelf hier maar heel erg goed in herkennen. het is inderdaad vervelend dat je leven gewoon verpest word door ocs. praten helpt heel erg goed en ik ben blij dat ik het uiteindelijk toch aan mijn moeder heb verteld. ik moet swel zeggen dat ik ook alleen bereid ben er met mense over te praten. want ik wil geen medicijnen slikken. het heeft heel veel bijwerkingen en dat maakt me eigenlijk ook weer bang. toch vind ik het wel moeilijk om te zeggen dat ocs een ziekte is. hierdoor voel ik mezelf heel erg mislukt. want alles moet perfect. ik weet niet of dat ook bij ocs hoort. maar als dat niet zo is dat betekend dat dat ik er ook andere problemen van krijg. ik weet niet of iemand het herkent maar ik moet van mezelf ook altijd heel erg dun zijn. want ALLES moet perfect. ik ben wel dun, dat ben ik altijd geweest maar ik heb een keer gelezen dat als je ocs hebt je ook eetstoornissen kunt krijgen.
ik vind het in ieder geval fijn om verhalen van anderen te horen want ik dacht vroeger ook altijd dat ik de enige was en dat ik maar een gestoord mens was.

groetjes ineke
Nadine, 2010-07-08
( +2 )

Ja , hier terug en ja tranxene geprobeerd jongens voelde me nog slechter,
dus deze avond seroquel xr 50 mg en we zien wel en probeer positief te blijven,
dus aan iedereen kop op en niet opgeven,
groetjes nadine
Nadine, 2010-07-08
( +2 )

Als iemandt vragen heeft of een babbel wil doen , hier mijn mail adres nadine.vanhoorde@telenet.be
Angelique, 2010-07-16
( +4 )

Hallo ik ben een meisd van 27 en al 4 jaar last van telstoornis wie wil hier met mij over praten wordt er echt moe van. angeliquer6@hotmail.com xxx
Loes, 2010-07-24
( +3 )

Ik gebruik al 6 maanden zyprexa 2,5mg en slaap er wel op maar word zwetend duizelig en angstig wakker kan alleen angstig in de morgen vroeg boodschappen halen maar daarna durf ik de straat niet meer op herkend iemand dit
Dwang, 2010-07-27
( -3 )

Beste,

In het kader van een nieuw televisieproject ben ik op zoek naar mensen met OCD om hen via een televisieprogramma een intensieve en exclusieve therapie aan te bieden zodat ze in enkele weken tijd hun leven terug krijgen.
Als mijn voorstel je aanspreekt of je wil graag meer info, mag je me gerust contacteren.

Met vriendelijke groetjes,
Anja Pakula
mobile: +32(0) 0478 87 61 30
anjapakula@yahoo.com
Monique, 2010-07-29
( +3 )

Ik wist niet eens dat dit een *naam* had
Ik wil eerst iedereen sterkte wensen en zeggen dat ik het bijzonder knap vind dat jullie hier zo open in zijn zodat anderen er ook wat aan hebben of zodat er iemand even naar je luisterd of contact met je op neemt ,petje af !

Ik wil gewoon ook even mijn verhaal kwijt .En heb nu zelf ook eindelijk hulp gezocht .
Sinds ik gescheiden ben van mijn man en alleen ben met de kinderen ,zit mijn hoofd en lijf helemaal vol met spanning .Een soort druk gevoel .
De scheiding zelf is totaal niet vlekkeloos verlopen ,vele gebeurtennisen teisteren mij nu nog .Hij werd agresief veel drank gebruik etc .Een moeilijk iets om over te praten .
Dat erover praten heb ik nooit gedaan ,eerst zorgen dat de kinderen goed opgevangen werden met alle steun die ze verdienen dan zorgen dat je een baan vind,je moet een gezin draaiende houden .Alle zekerheid viel namelijk ineens weg .Hij had een potje van zijn leven gemaakt en trok ons daarin mee .Dit wilde ik niet langer en koos voor een andere toekomst zonder hem.Dit nam hij mij vooral erg kwalijk er daaruit zijn vele nare situaties ontstaan .Ik begon toen met heel simpel elke avond kijken naar de kinderen ,liggen ze nog in hun bedje want stel dat hij via een raam naar binnenkomt en ze meeneemt .Toen deuren en ramen tot gek worden aan toe elke keer weer dichtdoen en weer open en weer dicht .Ik sliep op de bank elke nacht maanden lang omdat ik bang was dat hij in dronken toestand weer langs zou komen .het gebonk op de ramen zijn gescreeuw en geroep ,ik hoorde het elke nacht weer terwijl er niemand was .
Gek werd ik daarvan ,als ik weer eens dacht dat hij ergens in onze buurt rondliep begon ik van alles te doen en controleren ,deuren nakijken slot erop poort op slot ,weer eruit want stel dat de poort toch open is ..Ramen nakijken weer naar boven naar de kinderen .
Dit kon echt vreselijk lang duren voordat ik alles gecontroleerd en gecheckt had .
Ik zei altijd tegen mezelf als je nu alles goed nakijkt gebeurd er niks ,gebeurd er ook niks met je kinderen dus kijk nog maar een keer alles na .Deed ik dit niet en luisterde ik niet naar mezelf ,dan kwamen er zenuwen en een hele nare angst die je niet zo weg kreeg .het werd alleen rustiger binnen in mezelf waneer ik tot in de puntjes toe alles goed controleerde .Dit heb ik maanden zelfs jaren gedaan begon allemaal heel simpel maar eindigde in overmatig controleren nakijken weer die gedachte weer nakijken ..overnieuw beginnen alles weer nalopen .Slapen deed ik haast niet .het gekke is dat ik ook mijn huishouden mijn werk de opvoeding van de kinderen ..alles had ik tot in de puntjes verzorgt .je kon aan mij niet zien wat er zich in mijn hoofd afspeelde .
Een compeet schema had ik waar ik me aan vast hield van opstaan tot de kinderen naar bed doen alles liep geregiseerd ,door mijzelf .Ik kreeg vaak complimenten ...meid wat doe je dat toch goed ,meid wat is je huis netjes en wat doe je het toch goed alleen met de kinderen ...Dus zeggen tegen iemand dat je eigenlijk helemaal niet oke bent deed ik niet .
Nu heb ik eindelijk aan de bel getrokken en hulp gezocht ,ik kan namelijk via mijn werk een cursus volgen om hogerop te komen .Dat hield in dat er savonds geleerd moest worden gestudeerd en smorgens werken daarna er zijn voor de kinderen je huishouden ,ik had geen overzicht meer en kreeg hartkloppingen en de angsten werden groter .Toen heb ik hulp gezocht en ben door gestuurd via mijn huisarts .
Ik heb nog niet zo lang geleden om hulp gevraagt dus alles is nog nieuw .Iemand die naar je luisterd iemand die je wil helpen ...alles is nieuw .Maar ik heb wel weer vertrouwen dat het goed komt .En ik verder kan met de toekomst ook voor de kinderen natuurlijk .
Ik wilde daarom mijn verhaal kwijt omdat ik er zo vol mee zat toen ik jullie verhalen allemaal had gelezen .
Het is een heel verhaal geworden sjonge jonge ...maar het voelde fijn om dit even hier te delen .Iedereen de lieve groetjes en sterkte
Gr,Monique



Ans, 2010-09-07
( +2 )

Hallo,ik ben 52 jaar en heb van jongsafaan last van dwangstoornis,zowel handelen als gedachten.Slik al 12 jaar seroxat,soms met tussenposes.ik werd wat makelijker daarmee.toch heb ikhet gevoel dat het middel niet meer werkt.zit al een paar maanden helemaal vast in negatiefe gedachten hoe ik zou moeten zijn,en niet ben.ik weet dat dit heel onnozel lijkt maar voor mij een lijdens weg.verder wil ik voordurend controle hebben over mijn huis,alles moet opgeruimd zijn.ik zie het niet meer zitten,wil eindelijk eens rust.ben blij dat ik deze side gevonden heb(bij toeval)dat ik niet alleen ben.(gun het niemand)geeft toch het gevoel van algemeenheid? gr.
Monique, 2010-09-09
( 0 )

Lieve Ans .

Ik heb het stukje hierboven u geschreven .Regelmatig kijk ik nog even op deze site en lees alle verhalen nog eens na .Zo ook uw verhaal .
Misschien is het verstandig dat u hier met een deskundige over praat .Iemand die met u nog eens bekijkt of de medicatie nog wel zijn werk doet .Ik heb daar verder ook geen verstand van en ben niet in de positie om u op dat vlak te adviseren .Maar ik wilde u wel laten weten dat ik uw verhaal heb gelezen en met u meeleef .Het lijkt me verschrikkelijk om al zo lang die negatieve gedachtes te hebben en die onrust .Ik begrijp heel goed dat u naar rust verlangt ook het stukje over uw huishouding en controle willen hebben herken ik .
U bent zeker niet alleen er hier zijn misschien wel mensen die u beter kunnen adviseren .
Maar het lijkt me verstandig dat u er over praat en ook verteld dat u denkt dat de medicatie niet meer werkt .Ook uw nieuwe negatieve gedachtes die u al maanden in de greep houden zou ik weer bespreken .Misschien is er een thereapeut of psycholoog die een met u de situatie kan bespreken en bekijken.Zodat er gericht naar de juiste hulp of medicatie gezocht kan worden .Ik wens u heel veel sterkte en kracht

Gr,Monique
Julia, 2010-09-09
( +1 )

Hallo allemaal,

Ik ben 16 jaar en ben mij sinds 4 jaar bewust van dwanghandeleingen en dwangedachte (alles 3x controleren, voetstappen tellen, woorden tellen. Hele dag ben ik hier mee bezig). Vanaf mijn 11e is er een gegenaraliseerde angststoornis geconstateerd. Sinds 3 maanden ben ik voor de dwanghandelingen en gedachten uit gekomen en sinds die tijd is het alsof ik in een molen leef. Het gaat allemaal zó snel. Want 3 maanden geleden wist niemand in mijn omgeving van mijn dwanghandelingen en nu ben ik 3 maanden in behandeling van een psycholoog (cognitieve gedragstherapie) en psychiater. Sinds 2 dagen gebruik ik dus ook medicijnen. Waarschijnlijk is het nog veel te snel om effect te hebben, maar tot nu toe ben ik alleen maar heel erg misselijk, duizelig, heb veel dors en honger en ik denk door de medicijnen.

Ik zit nu in mijn examenjaar en naar school gaan is erg moeilijk vanwege de vragen en blikken van mensen op school. Nu is mijn vraag hoe jullie er op school mee omgaan of mee om zijn gegaan?

Ik wens iedereen heel veel sterkte.
Ineke, 2010-09-11
( 0 )

Hoi julia,
ik zit ook nog op school, nog best lang zelfs, maar bij mij weten alleen de leraren en mijn vriendinnen het. dus op school weet verder niemand van mijn stoornis. op school ga ik er zelf wel redelijk mee om. al heb ik het het laatste jaar wel moeilijk gehad. die stoornis lijkt bij alles in de weg te zitten en niet alleen al dat getel en dat soort dingen maar ook de rest er omheen. dus als je het mij vraagt valt het te overleven al is het niet heel makkelijk.
jij neemt dus medicijnen? ik wil dat niet, juist om de dingen waar jij nu last van hebt.
in ieder geval veel sterkte en zoals al heel erg veel dat gezegd hebben, je bent niet alleen. doei doei!
Nadine, 2010-09-27
( +5 )

Hallo lieve mensen
tijdtje geleden vandaag een hevige paniekaanval gehad, nog altijd ad geprobeerd maar ik hou dat niet vol, maagpijn alles word dubbel zo erg , angsten enzo , ik ben het moe ,
verdorie ik ben zo gefrusteert dat ik nu wel een traantje laat, deze avond seroquel xr starten 50 mg, wel eerlijk gezegd ik ben nu angstig om het te nemen, moest me iemand me op mijn gemak kunnen stellen, ik heb geen depressie maar een angststoornis, en het is verdomme hard, sorry voor mijn taalgebruik en hopelijk krijg ik toch een reactie van iemand die vertrouwd is met die soort medicatie , met dank, nadine
Xxx, 2011-02-17
( +1 )

Ik het een tijdje, niet erg lang. een aantal jaar geleden werd er ingebroken. Ik heb het toen altijd weggestopt. Tot de laatste tijd.. Ik moet altijd even teruglopen om te kijken of me deur goed op slot is en ook of de gaskraan inderdaad uit staat. Heel erg heb ik het niet. Maar het is erg vervelend. En ik probeer er ook vanaf te komen. Door erover te praten en niet meer te dubbel checken. Soms blijft het in je gedachte hangen, Terwijl je helemaal niet zo bent! Wat ook helpt is om deze gedachtes op papier te zetten en er een oplossing voor te vinden. Als je het opschrijft gaat het op de een of andere manier uit je hoofd.
Takko, 2011-02-17
( +3 )

Weet iemand een boek specifiek over OCS of waar het wat uitgebreider in wordt behandeld?
Tane, 2011-02-17
( +2 )

Hoi Takko,

Ja dat is het boek "Dwang" van Manja de Neef (ISBN nummer: 9789085066125)

Groetjes,
Tane
Takko, 2011-02-18
( +1 )

Dankjewel Tane!
Sanne, 2011-02-21
( -1 )

Hallo lezer ik ben 11 en ben er een paar weken geleden achter gekomen dat ik OCS heb en ik lees jullie stukjes en daarin kan ik me wel verplaatsen ik hoop dat het met jullie ook goed afloopt en ook dat jullie een leuk leven krijgen.
Sanne, 2011-02-21
( +1 )

Hallo lezer ik ben 11 en ben er een paar weken geleden achter gekomen dat ik OCS heb en ik lees jullie stukjes en daarin kan ik me wel verplaatsen ik hoop dat het met jullie ook goed afloopt en ook dat jullie een leuk leven krijgen.
Sanne, 2011-02-21
( 0 )

Hallo lezer ik ben 11 en ben er een paar weken geleden achter gekomen dat ik OCS heb en ik lees jullie stukjes en daarin kan ik me wel verplaatsen ik hoop dat het met jullie ook goed afloopt en ook dat jullie een leuk leven krijgen.
Onbekend, 2011-04-14
( 0 )

Ik heb 3 jaar al last van deze ziekte.
Ik heb het aan niemand kunnen vertellen en dacht bij het begin dat ik het zelf kon oplossen en ook dat ik de enigste was totdat ik het op internet opzocht.
In het begin was het niet zo erg, maar na de hand is het erger tot ergegr geworden, totdat ik dacht dat ik gek aan het worden was en heb toen besloten om het aan me huisarts te voorleggen.
Ik heb het uiteindelijk ook gedaan en ben naar een psycholoog doorverwezen.
Nu ben ik in behandeling en krijg binnenkort ook medicijnen die ik moet gebruiken.
Maar soms zijn er ook dingen die ik aan mijn psycholoog niet kan vertellen, omdat ik me hiervoor heel erg schaam en weet verder ook niet hoe het met me verloopt.

Ik heb soms van dat stomme gedachten, bijvoorbeeld als ik op straat loop denk ik dat ik met personen geslachtsgemeenschap heb gehad, terwijl dat niet zo is.
En als ik thuis kom, ga ik meteen naar de w.c. om mijn onderbroek te controleren of het echt zo is gebeurd. Steeds weet ik dat het niet zo is gebeurd, maar ik kom niet van dat rare gedachten af.
Nu weet ik ook niet of dat ook met dit ziekte te maken heeft en oop dat ik van dit stomme gedachten af kom.

Ik wens iedereen sterkte...
Als

totdat erger werd en ik heb besloten om het aan de huisarts te vertellen.
Onbekend, 2011-04-14
( 0 )


Ik heb 3 jaar al last van deze ziekte.
Ik heb het aan niemand kunnen vertellen en dacht bij het begin dat ik het zelf kon oplossen en ook dat ik de enigste was totdat ik het op internet opzocht.
In het begin was het niet zo erg, maar na de hand is het erger tot ergegr geworden, totdat ik dacht dat ik gek aan het worden was en heb toen besloten om het aan me huisarts te voorleggen.
Ik heb het uiteindelijk ook gedaan en ben naar een psycholoog doorverwezen.
Nu ben ik in behandeling en krijg binnenkort ook medicijnen die ik moet gebruiken.
Maar soms zijn er ook dingen die ik aan mijn psycholoog niet kan vertellen, omdat ik me hiervoor heel erg schaam en weet verder ook niet hoe het met me verloopt.

Ik heb soms van dat stomme gedachten, bijvoorbeeld als ik op straat loop denk ik dat ik met personen geslachtsgemeenschap heb gehad, terwijl dat niet zo is.
En als ik thuis kom, ga ik meteen naar de w.c. om mijn onderbroek te controleren of het echt zo is gebeurd. Steeds weet ik dat het niet zo is gebeurd, maar ik kom niet van dat rare gedachten af.
Nu weet ik ook niet of dat ook met dit ziekte te maken heeft en hoop dat ik van dit stomme gedachten af kom???


Ik wacht nog op een antwoord en alsvast bedankt...
Ik wens iedereen sterkte...
Onbekend, 2011-04-14
( +2 )


Ik heb 3 jaar al last van deze ziekte.
Ik heb het aan niemand kunnen vertellen en dacht bij het begin dat ik het zelf kon oplossen en ook dat ik de enigste was totdat ik het op internet opzocht.
In het begin was het niet zo erg, maar na de hand is het erger tot ergegr geworden, totdat ik dacht dat ik gek aan het worden was en heb toen besloten om het aan me huisarts te voorleggen.
Ik heb het uiteindelijk ook gedaan en ben naar een psycholoog doorverwezen.
Nu ben ik in behandeling en krijg binnenkort ook medicijnen die ik moet gebruiken.
Maar soms zijn er ook dingen die ik aan mijn psycholoog niet kan vertellen, omdat ik me hiervoor heel erg schaam en weet verder ook niet hoe het met me verloopt.

Ik heb soms van dat stomme gedachten, bijvoorbeeld als ik op straat loop denk ik dat ik met personen geslachtsgemeenschap heb gehad, terwijl dat niet zo is.
En als ik thuis kom, ga ik meteen naar de w.c. om mijn onderbroek te controleren of het echt zo is gebeurd. Steeds weet ik dat het niet zo is gebeurd, maar ik kom niet van dat rare gedachten af.
Nu weet ik ook niet of dat ook met dit ziekte te maken heeft en hoop dat ik van dit stomme gedachten af kom???


Ik wacht nog op een antwoord en alsvast bedankt...
Ik wens iedereen sterkte...
Tane, 2011-06-10
( +3 )

Hai Onbekend,

Deze gedachte kan zeker met ziekte OCD te maken hebben. Het is begrijpelijk dat je je schaamt voor de gedachte (dat doet in principe iedereen met OCD). Toch zou ik zelf wel melden dat je daar last van hebt. Via exposure en responsepreventie zou het redelijk te behandelen moeten zijn.

Groet,
Tane
Olinda, 2011-07-19
( +4 )

Het boek DWANG van Lee Bear
Emma, 2011-08-08
( 0 )

Hallo,
ik heb een vraag. is tel dwangneurose ook bijv. dat je drie kusjes aan iemadn moet geven of per se van alles 3 moet ofzo. en adat je sommige dingen van jezelf moet doen.
help me pleas.
emma
Marijn & sanne , 2011-09-07
( 0 )

Hallo,

Wij houden voor school ons profiel werkstuk over dwangneurose's, en willen daarom ook graag met iemand gaan praten die daar veel van af weet of iemand die mensen met dwangneurotische patiente werkt. Is er toevallig iemand die iemand kent die ons hiermee verder zou kunnen helpen?

Groetjes!
John, 2011-10-28
( 0 )

Hoi,

Ik heb zelf 30 jaar (in oplopende mate) OCS gehad, wat ik uiteindelijk bijna geheel zelf heb overwonnen. Het was zelf zo erg dat ik me in mijn slaapkamer opsloot en niets meer aan wilde raken en allerlei pogingen onder nam om die nare gedachten stroom die continueerde te verminderen, waardoor een oom van mij contact zocht met een psychiater voor medicatie. Door die medicatie was ik erg versuft en kon ik niet meer functioneren. Dat wilde ik ook weer niet, dus ben er toen mee gestopt. Ik heb ook nog contact gezocht bij het RIAG (dat hete toen zo) maar die hebben mij nooit echt geholpen. Dus moest ik het allemaal wel zelf doen en dat is gelukt. Ik weet hoe OCS je leven nadelig kan be√Įnvloeden, maar het is wel te overwinnen. Houdt de moed er in. Waar een wil is daar is een weg en wie waagt die wint.

Zegiklieverniet, 2011-11-15
( 0 )

Hallo,
ik ben 15 jaar en weet sinds bijna een jaar dat ik dwangneurose heb. niemand weet het, mijn mentor zag dat er iets aan de hand was en weet het nu uiteindelijk. ik durf het zelfs niet tegen mijn ouders te vertellen! wat moet ik doen? af en toe denk ik echt dat ik compleet gestoord aan het worden ben. vooral als ik alleen ben is het erg.
en ik heb ook het idee dat er constant een stem in mijn hoofd mij loopt te dirigeren. Op school probeer ik me in te houden, maar toch ben ik bang dat mijn klasgenoten wel wat door hebben. Help me alsjeblieft! wat moet ik doen? kan dit vanzelf ook overgaan?
Alice, 2011-12-29
( +3 )

Hallo allemaal,ik ben 38jr ook ik heb vaak veel last van ocs.ik heb somsook dwanghandelingen,zoals t gas 10 keer controleren,de deuren,somsrij ik terug ofik de deur echt wel goed afgesloten heb.als ik post moet controleren,en moet weggooien,moet ikdit ook vaak controleren,of ik er niks raars op geschreven heb.dit is erg vermoeiend,maar daar valt voor mij nog mee te leven.maar waar ik gek en heel verdrietig van word zijn de dwanggedachten in mijn hoofd.soms moet ik dingen denken,die ik helemaal niet wil denken,en het is dan zo dwangmatig,net wat hier boven staat beschreven,dan is t of er een stem in me hoofd zit,die het mij steeds dwangmatig laat denken.het is net een soort zelf vernietiging,het maakt je psychisch gek!!! jaren geleden ben ikook in behandeling geweest,maar dat heeft niet echt geholpen.weet iemand van jullie wat echt een goed therapie is voor ocs? ik word er soms erg labiel van,terwijl ik best een sterke persoonlijkheid ben.maar als ik die gedachten krijg,wil ik me opsluiten.en lieverd dood zijn.maar wat me tegen houdt is mijn prachtige zoon,en lieve familie,die zou ik dat nooit aan kunnen doen! ik slik ook paroxetine voor die angsten,maar die helpen niet altyd! ik hoop dat iemand me advies kan geven? en wens jullie allemaal veel sterkte en liefs! xx alice
Habo, 2012-01-02
( -1 )

Zet overal een stempel
Lon, 2012-01-09
( +10 )

Hoi allemaal. Wat goed dat jullie allemaal je verhaal vertellen! Ik zelf kamp nu 4 maand met OCS en wordt er nu al gek van.Ik ben nu 23. De hele dag ben je bezig met je gedachten. Zooo vermoeiend. Ik heb altijd al wel een dwangmatig karakter gehad (eetstoornis; wel overwonnen, erg perfectionistisch, filosofisch; altijd bezig met mijn gedachten) In de eerste week dat mijn angsten begonnen ben ik direct, met mijn perfectionistische karakter, na een psycholoog gestapt. Ik kan dit iedereen aanraden want hoe eerder je het aanpakt, hoe groter de kans is dat je ervan af komt (aldus mijn psycholoog). Ik moet ook zeggen dat het elke dag een stukje beter gaat. Ik ben op dit moment wel thuis dus ben benieuwd hoe het straks weer gaat als ik volledig ga werken. Ik zal een paar tips opschijven die voornamelijk bij mij hebben gewerkt:
- Vind rust, voornamelijk in je hoofd (meditatie, yoga, ontspanningsoefeningen)
- Google niet te veel naar alle symptonen. Geloof me... in alle psychische ziekten heb je wel enkele overeenkomsten. Wij als OCS'ers betrekken dat op ons zelf.
- Schrijf je levensvisie op. Ik had last van agressieve dwanggedachten. Ik begon zo aan me zelf te twijfelen. Toen ik mijn levensvisie had opgeschreven wist ik heel goed welke gedachten dwanggedachten waren en welke van mezelf waren.
- Geef je dwanggedachten een naam en geef er geen gehoor aan!. Bijv. hoi ... fijn dat je er weer bent. Als je je angst met open armen ontvangt, en er niet meer bang voor bent, komt het minder vaak terug!
- Ga geen dingen vermijden. Geloof me... dit is heel erg moeilijk. Ik was bang voor alle enge scherpe voorwerpen. Voornamelijk voor het mega grote keukenblok dat mijn vader op het aanrecht heeft staan. Ik heb dus bewust een hele week lang allemaal grote messen door het hele huis heen gelegt. Een hel voor mij de eerste dagen. Na een week was mijn angst weg. De gedachten bleven maar die kon ik relativeren.
- Neem mensen in vertrouwen en praat erover! Geef wel aan dat als zij er even geen zin aan hebben, ze dit aan je moeten zeggen. Mijn familie en vriendinnen weten het allemaal en ik heb geen een rare reactie gehad. Sommige vonden het wel lastig te begrijpen maar na mijn uitleg konden ze zich wel in mij verplaatsen! Echte schatjes:)
- Leer grenzen stellen.
- Benader jezelf positief. Mensen met Ocs zijn vooranmelijk lieve, onzekere en perfectionistische mensen. Ik heb juist angsten om mensen 'iets aan te doen' omdat ik zoveel van ze houdt!
- Ik weet zeker dat heel veel OCS'ers HSP'ers zijn. Misschien herkennen jullie veel eigenschappen van jezelf in HSP. Misschien interessant om dat is te gaan googlen
- ST. Janskruid ondersteunt mij erg goed. Dit zal natuurlijk voor iedereen anders zijn. Let wel op als je de anticonceptiepil gebruikt samen met ST. Janskruid.

Het lijkt nu net of ik zelf ocs al heb overwonnen maar dat is echt niet zo. Elke dag kamp ik hier nog mee. Ik wordt er mee wakker en ga er mee naar bed. Maar... mijn angst is weg en elke dag gaat het een stukje beter!

Ik wens iedereen heeeel veel sterkte toe! Ik hoop dat we hier met z'n allen overheen komen want het leven is te leuk om hierin te blijven hangen! Lieve groetjes en een dikke knuffel!
Peter, 2012-01-12
( +2 )

IK HEB ALLE VERHALEN GELEZEN IK BEN BANG OM MENSEN KWIJT TE RAKEN EN HEB DOOR ME GEDACHTEN LAST VAN DEPRESSIES IK HEB VOOR MENSEN DIE ONRUSTIG ZIJN EEN TIP HUILEN OF GAAT MANDALAS KLEUREN KAN JE RUSTIG VAN WORDEN EN ALS JE DIE EERST COPIEERT NAAR GROTER FORMAAT EN IN KLEUREN IK HEB ZELF DE AGSTEN DAT MENSEN KWAAD OP ME WORDEN EN BEN BANG DAT IK ME GELIEFDE MENSEN KWIJTRAAK HEEFT ER IEMAND VOOR MIJ OOK EEN TIP EN MENSEN SCHAAM JE NIET OM ER OVER TEPRATEN EN BLIJF JE ZELF MIJ ACCEPTEREN ZE MET ME HANDYCAP ENHET IS ZWAAR MAAR BLYF JE WEG ZOEKEN EN NIET IN BED BLIJVEN LIGGEN ER KOM EEN OPLOSSING IK BEN AL JAREN BEZIG MAAR GEEF NIET OP EN GAAT HET NIET BELLEN MET IEMAND DIE HET ACCEPTEERD JE HULPVERLENER DIE KAN JE NET HET ZETJE GEVEN EN HOU VAN JE ZELF DOOR IN DE DAT IN DE SPIEGEL TE ZEGGEN WANT WE ZYN HET WAARD
Lila, 2012-01-18
( -3 )

Astrid, 2012-03-18
( +1 )

Hallo, ik ben nieuw hier , ik heb al dwang sinds mijn dertiende jaar , ben nu 42 jaar
heb er heel veel moeite mee om hierover te praten, kun je ook s t janskruid gebruiken met antidepressiva
heb sinds kort antipsychotica erbij en dat helpt een beetje maar dat maakt mij ook vlak
heb telkens zo n opgewonden gevoel en kan dat niet verklaren of zijn dat angsten , hoop op antwoord want het maakt mijn hele leven kapot
gr astrid
Cindy, 2012-03-31
( +1 )

Hallo, ik denk dat ik ook ocs heb. Maar weet het dus niet zeker. Heb ook niet echt n idee wanneer t begonnen is, ongeveer 4 jaar geleden denk ik. Ik ben speerwerpster en het is altijd al mijn droom over 40 te werpen, inmiddels al lang die afstand gehaald. rekensommetje in mn hoofd gemaakt(geen idee hoe ik hierbij kwam maarja)
6x7-2, kom je dus uit op 40. Ik heb ieder moment van de dag de dwang om voorwerpen te tellen in groepen van 7 en dan min twee te zeggen in mn hoofd. Dit doe ik dus bij stoeptegels, lantaarnpalen, meubels, auto's en ook mensen. Ben nu bezig met mijn rijbewijs en daar helpt dit echt totaal niet bij. Ben heel vaak ergens anders mee bezig(met tellen dus) dan met autorijden. Op school toetsen maken is ook echt heel lastig. Ik ga dan bijvoorbeeld de tegels in de muur groeperen Hierdoor komt er dus niks terecht van mijn toets. Ik heb gelezen dat het afkomt van n bepaalde angst ergens voor. maar ik zou echt niet weten waar ik bang voor ben?? Ik zit er echt heel erg mee maar durf t niet te vertellen. heb t al eens tegen mn moeder verteld maar die zei dat ik onzin lulde. mn vader is overleden dus die kan me helaas ook niet meer helpen. alsjeblieft help me wat moet ik doen??
gr cindy
Anoniem, 2012-04-12
( +3 )

Heee,
ik heb een angststoornis waardoor ik heel erg bang ben dat als ik iets niet doe, mijn moeder, vader, broers of zus iets ergs mee gebeurt, ik heb het een keer geprobeerd om niks te doen, daar heb ik z`n beetje de hele nacht van wakker gelegen en `s morgens gecontroleerd of iedereen oké was. ik ben nu 13 jaar en heb al z`n beetje last van deze stoornis voor zover ik het mij kan herinneren, wat ik niet snap want op alle site`s waar ik op kijk staat vaak iets dat het bij volwassenen voorkomt.. thuis weet niemand van mijn dwangneurose, alleen een paar vriendinnen maar de meeste snappen het niet echt heb ik het gevoel wat ook wel logisch is, en de meeste weten het niet dus als ik terugloop om iets aan te raken, zeggen ze dat ik moet opschieten, ofzo. met mijn ik ben er ongeveer 2 jaar terug achter gekomen door internet en toevallig dingen hebben gehoord dat ik niet de enige ben, ik doe nu met een vriendin/klasgenoot van mij een spreekbeurt over OCD. (dwangneurose) ze zegt soms dingen die mij raken, want ze weet niet dat ik dit heb. ik snap haar reacties op sommige dingen wel, maar het blijft lastig. ik hoop ook niet dat er rare opmerkingen in de klas worden gemaakt, want dan voel ik me maar al te snel aangesproken, en ik wil niet dat iemand vraagt wat er is.. ik bedoel wat moet ik dan zeggen.. even een voorbeeld, als ik snel moet zijn (mijn ouders zijn gescheiden) en mam staat te wachten bij de deur met de auto en ik moet opschieten en als ik bijna buiten ben raak ik de deur aan met een hand dan moet ik weer terug om de deur aan te raken met de andere hand, raak ik die anders aan als met de eerste keer moet ik het goed doen en overnieuw en mijn vorige hand weer de deur zo raken als de keer dat het met mijn andere hand fout ging. dat duurt heel lang en niemand snapt het. ik durf het ook nog niet te zeggen hoe mijn vrienden mij ook over proberen te halen. misschien als ik volwassen en 18 ben, en iedereen mij nog wat serieuzer neemt.

groetjes!
Hanneke merkelbag, 2012-07-06
( +2 )

Ik ben 61en heb deze rotte,neem me niet kwalijk ,aandoening al vanaf mijn puberteit
het begon met smetvrees en terug lopen als ik al bij de bus stond om te kijken of alles wel uit was,gas etc!heb ook iets met nummerborden optellen en bepaalde kleuren bij
gedachten,moest dingen jarenlang blijven herhalen,ik ben zo moe van mijzelf,slik
antidepressiva en oxzazepam,hoop zo dat jullie allemaal vrij van deze levensvergalling
afkomen o ja,zou bijna nogvergeten hyperventielatie en paniekaanvallen,probeer
zo veel mogelijk het weg te duwen en blijf kalm bij stress wordt het alleen maar erger
ik weet alles is makkelijk om aan te raden maar zo moeilijk om mee te leven,geloof
dat je speciaal bent,waarschijnlijk hooggevoelig je voelt de de soms niet positieve invloeden en daar kun je niets mee,probeer veel in de natuur te zijn en mijdt zoveel mogelijk oppervlakkige elementen dan blijf je kalmer en heb je minder last wees boven alles jezelf met al je eigenaardigheden,raad van een oude vrouw
Willem, 2012-08-28
( 0 )

Interessant artikel. Onze dochter heeft OCD gediagnosticeerd gekregen. Ik zal dit artikel aan haar laten zien want dit zal voor haar waarschijnlijk heel erg herkenbaar zijn.
Nico, 2013-05-20
( +1 )

Is er in Nederland een praatgroep voor OCS ik zou daar graag een keer heengaan.

Ik hoor het graag.
Boterbloem , 2013-10-31
( +3 )

Hallo allemaal ik heb ook al 3 jaar last van agressieve dwanggedachten en ben dan ook altyd bang moest ik die uitvoeren soms weet ik van myzelf nee ik ga dat echt niet doen maar soms is het levenecht en dat maakt me zo bang he ik neem nu 200mg fluvoxamine ga om de 14 dagen by nen goede psycholoog en om de 5weken by de psychieather ik wens jullie allemaal veel beterschap toe xx
Renske, 2013-11-02
( 0 )

Jeetje veel herkenning!
ik ben 28 jaar en heb al last van ocd vanaf mijn 9e
maar het ging redelijk goed de laatste jaren.. tot ik 2 jaar geleden zomaar uit het niets een gedachte kreeg, die mij zoooo bang maakte dat ik er een paniek aanval van kreeg
de gedachte was.. Hou ik nog wel van mijn man? zomaar uit het niets!!
nooit over na gedacht we hadden helemaal geen problemen en net getrouwd..
ik schrok zo!! en sinds dien is het mis
nu al 2 jaar ik ben een half jaar naar therapie geweest in umcg groningen op de afdeling angst en dwang, daar veel geleerd hoor! maar nog steeds hele dagen rot gedachten en ze maken me soms zo gek en zo gespannen.. ik wil ze niet maar het gaat maar door en door van bed af tot ik op bed ga
continu gedachten zoals vind ik hem nog wel leuk hou ik wel van hem en dan ga ik hem helemaal in de gaten houden wat ik wel en niet leuk aan hem vind enz...
en als ik iets niet leuk aan hem vind dan denk ik weer.. Zie je wel!! oooooh en een en al twijfel oplaatst weet ik niet meer of het wel zo is of niet zo is, ik slik 300 mg effexor/venlafaxine en ben daardoor ook dover met mijn gevoel..
het gaat soms zo tekeer in mijn hoofd dan weet ik het gewoon niet meer kan ik niet meer voelen of denken wat waar is! ook mijn gevoel is doof ik kan soms gewoon niet eens voelen of iets waar is of niet waar is.
herkent iemand dit??
Sally , 2014-08-30
( 0 )

Geachte,
Ik ben een hoog sensitief persoon in mijn jeugd heb ik een dwangneurose ontwikkeld
ik heb een haat op mannen gekregen waardoor ik dwanggedachten heb gecrieerd het beheerst mijn leven mijn geest momenteel volg ik hypno therapie en ik heb van een nederlandse arts homiopatische middelen gekregen maar ik voel me nog niet echt verlost het is net of ik met die gedachte resoneer ik voel me een gevangene in mijn eigen geest hoe moet ik hier in godsnaam uitkomen zonder medicatie?
Bob, 2014-09-02
( 0 )

"De obsessief-compulsieve stoornis kan over het algemeen prima behandeld worden"

Onzin. Het is een ziekte. Met name de gedachtes, die kun je namelijk niet uitschakelen, tenzij je met schokken gaat werken... dit gaat gepaard met een hersenoperatie.

Na intensieve dagbehandelingen het AMC in Amsterdam (het mekka voor dwang) konden ze niet meer helpen. Terwijl men vertelde dat het een milde vorm van dwang was. Als dit een milde vorm is, hoe gaat "het mekka" dan om met de zwaardere vormen?

Een professor (de teamlead) vertelde dat het een ziekte was dus.. "algemeen prima behandeld worden" zoals hier op de website staat is echt klare onzin.
Laura, 2014-10-02
( 0 )

Hallo,
Ik zit nu al een dik jaar met dwanggedachten die ik dan ook uitvoer omdat ik me dan angstig voel. Ik schaam mij hier ongelooflijk voor en heb enorme schuldgevoelens. Ook ben ik nog niet lang in behandeling bij een psychologe. Ik maak wel al een kleine vooruitgang maar het gaat wel traag. Sommige dagen gaat het goed andere dagen ben ik dan weer hopeloos. Want ik ben zeer bang om nooit van die dwang af te komen. Hoe gaan jullie met je schuldgevoelens en dwang om?
Alvast bedankt
Maurice, 2015-08-01
( 0 )

Hallo, ik heb zelf sinds enige tijd te kampen met dwanggedachten icm dwanghandelingen en andere psychische klachten. Ik heb met mezelf afgesproken dat het iets is dat op m¬īn levenspad gekomen is en ik er ook een plek aan zal moeten geven, alles heeft tenslotte zo z¬īn redenen. Ik loop sinds enige tijd bij een magnetiseur (sinds begin van de behandelingen merk ik zowel positieve als negatieve pieken en dalen, gelukkig meer positief, echter de dwanggedachten lijken iets verergerd, maar zelf denk ik dat uiteindelijk deze gedachten sterk gereduceerd zullen worden o.a. door deze behandelingen). Daarnaast onderzoek ik nog andere mogelijkheden. Het GGZ heb ik ronduit geen zak aan gehad, het merendeel van de GGZ-behandelaren zijn ronduit waardeloos, en tevens een stelletje dieven (zo lag er bij m¬īn zorgverzekeraar een rekening van 1000 euro, voor 2 intakegesprekken die ik met 2 GGZ-medewerkers gehad heb, waarvan 1 totaal respectloos naar mij was, ik heb het hier over het Vincent van Gogh Instituut in Venlo, een sterke afrader!). Waar jullie hopelijk nog iets aan hebben (en waar ik zelf waarschijnlijk nog mee aan de slag ga): http://www.sennederland.nl/scwatmaakjemee.html (bestudeer de hele website maar eens, in de link staat ook het woordje: ¬īvreemde gedachten¬ī waar dwanggedachten vlgsmij ook onder vallen!) en: http://www.ggzgroep.nl/ http://www.ggzgroep.nl/behandeling/alpha-stim een zeer innovatief bedrijf mbt behandeling van angststoornissen etc (een GGZ-bedrijf waar m¬īn vlgsmij wel tevreden over zou kunnen zijn, zo is althans mijn eerste indruk). en: www.adfstichting.nl (stichting/lotgenotencontact mbt dwanggedachten). Hopelijk hebben jullie hier iets aan, verder wens ik jullie veel sterkte en wijsheid toe!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl