Autisme en agressie

Allemaal lulkoek, Ik weet sinds ruim 2 jaar dat ik het Syndroom van Asperger heb, en sinds kort ook dat ik er nog een autistische beperking bij heb. Namelijk een Meervoudige Complexe Ontwikkelingsstoornis. Hierbij is een symptoom dat boosheid door kan schieten naar woede. Hoe kun je iemand die een handicap heeft met dit symptoom leren zich te beheersen als dat zo in je hersens vanaf je geboorte er al in zat. Ik ben het hier totaal niet mee eens. Merendeels gaat het goed, maar ik vind ik heb het recht als ik vind dat iemand mij ten onrechte irriteert dat ik dat door mijn boosheid kenbaar mag maken dat mij dat niet aan staat.

Hallo,

Allereerst bedankt voor je reactie. Je hebt daar zeker een punt. In het geval dat jij hier noeemt, is het net die tweestrijd tussen assertiviteit en agressiviteit. Het doet me deugd te lezen dat je niet over je heen laat lopen. En dat vind ik goed. Het is echter niet de bedoeling dat deze woede doorslaat. Je kunt op een assertieve manier vertellen dat bepaald gedrag je op de borst slaat. Ik heb dit ook moeten leren,.

Vriendelijke groet,
Tane

Op de borst slaat = op de borst stuit

Ik ken iemand die het aspergersyndroom heeft.
in alles en nog wat moet ie zn zin hebben, zit er iets tegen wordt ie erg boos,
en schopt spuugt en slaat mensen.

M'n hele leven heb ik al m'n ziedende momenten en van jongs af aan was 'beheersing' dan ook het stopwoordje in m'n opvoeding. Ik ben 46 en weet sinds 4 jaar dat ik een asperger ben, da's geen vrijkaartje, maar verklaart wel heeeeel veeeeel.

ik zie autisme als: 100 kaartjes met eigenschappen / denkwijzen en gedragingen.
Als er bijv. meer dan 10 op jouw van toepassing zijn, ben je autistisch en bij alle combinatie's met kaartje 'X' (wat dat ook mag zijn) een asperger.
Maar iedereen die een beetje gevoel voor cijfers heeft, weet dat je met die 100 kaartjes ontelbaar vele combinatie's kan maken, vooral als je ook de volgorde meetelt.

Opgeteld, aan de 'sprekers' hierboven; autisten zijn dus niet over een kam te scheren, iedere autist heeft zijn eigen modelletje en asperger is een groep.

Groeten; Jan.

P.S.: Tane, het is 'tegen de borst stuiten'.

Ik heb een kleine vraag: wij hebben het idee dat Ik en mijn dochter van 13 misschien ook iets hebben wat lijkt op Asperger. Waar zouden we dat kunnen laten uitzoeken in Nederland, liefst in de buurt van Amsterdam
Groeten,
Steven

Hoi Steven,

Dit kan bij het Autismeteam. Zij hebben ook een vestiging in Amsterdam.
Hier de contactgegevens:

Autismeteam Amsterdam,
Gooi en Vechtstreek
Coördinator: mw. H. Epping
p/a GGZ Buitenamstel
Overschiestraat 57,
1062 HN, AMSTERDAM
Telefoon: 020 – 788 56 00
fax.: 020 - 788 55 24
e-mail: k&azuid@ggzba.nl (algemeen)

Hallo mijn dochtertje heeft pddnos en kan heel erg agressief worden en vooral naar mij ,ik ben met haar het meeste bezig,schoppen slaan schutting taal,zei heeft mij al meerdere malen in mijn buik getrapt, wij hebben begeleiding voor haar en voor ons
maar dit gedrag is niet te corrigeren ik doe van alles met haar en voor haar maar er zijn momenten dat als zij haar zin niet krijgt bijv heel laat naar bed wil en wij vinden het niet goed zij heel erg boos wordt en agressief en zaken zoals ja mijn broertje mag alles en ik niets wij hebben het boek sociaal onhandig gelezen ben met picto,s bezig etc we zijn radeloos wat betreft de agressie en ons zoontje lijd eronder vaker huilt hij en kan de situatie niet meer aan de begeleiding die wij krijgen is prima maar in noodsituatie,s heb je er niets aan want dan is er niemand,je bent ten aller tijden op je zelf aangewezen en dat ben ik meestal zelf ,ik ben ook niet gezond en dat heeft ook invloed op de situatie het is soms heel erg moeilijk en onbegrijpbaar want als we in zo,n situatie van agressie zitten hebben we familie die ons helpt die neemt haar mee naar huis en dan kan ze zich ineens wel heel netjes gedragen terwijl ze daar ook niet alles mag wij snappen dit niet en wat ik het aller ergste vind mijn dochtertje gaat gewoon verder na zo,n verschrikkelijke driftbui en de rest van het gezin gaat in veerdriet verder en soms krijgen mijn man en ik er ruzie over en mijn zoontje trekt zich terug ,het is al zover dat we over uithuis plaatsing denken maar of we het kunnen weet ik niet,zoiets doe je toch niet maar wat moeten we dan.
wat ook erg moeilijk is dat mensen zich op een negeatieve manier met ons bemoeien
dat kind heeft niet ,je ziet het toch niet daar komt het op neer maar achter onze muren gaat een hoop leed schuil voor ons alle vier

Linda,
Dit is zó vreselijk herkenbaar. Hoe staat het er nu mee? Wij maken precies hetzelfde mee in ons gezin.

Dag Linda, Wij hebben dit ook zeer recent meegemaakt met onze zoon van 9 jaar oud. Mijn moeder was aanwezig en zij adviseerde ons direkt de huisartsenpost te bellen. Dit is gebeurd en heeft er toe geleid dat osn ventje nu voor een periode van 3 weken op Herlaarhof te Vught zit. Even een time-out. Ik heb het idee dat de hulpinstanties waar wij mee bezig zijn nu echt inzien dat er iets moet gebeuren. Ik heb ook het idee dat de aanpak die ze daar hebben langzaamaan wat uitwerking begint te krijgen. Mail me gerust ik houd je graag op de hoogte. Liefs Jolanda

Dag Linda, Wij hebben dit ook zeer recent meegemaakt met onze zoon van 9 jaar oud. Mijn moeder was aanwezig en zij adviseerde ons direkt de huisartsenpost te bellen. Dit is gebeurd en heeft er toe geleid dat osn ventje nu voor een periode van 3 weken op Herlaarhof te Vught zit. Even een time-out. Ik heb het idee dat de hulpinstanties waar wij mee bezig zijn nu echt inzien dat er iets moet gebeuren. Ik heb ook het idee dat de aanpak die ze daar hebben langzaamaan wat uitwerking begint te krijgen. Mail me gerust ik houd je graag op de hoogte. Liefs Jolanda

Reactie op Tane 28-08-2010
Het is tegen de borst stuiten en op de borst slaan.........wijsneus

@Linda, Eric en Jolanda,
Zooo herkenbaar, bij ons is het precies hetzelfde.
Onze zoon is 14 en zijn dagelijkse woedeaanvallen zijn heel zwaar voor het hele gezin. We weten ook niet meer verder.

Wat ik vooral het probleem vind, is dat hij eigenlijk op geen enkele correctie reageert, want hij legt helemaal geen link met zijn gedrag. Als we hem straffen (bv door een Time Out) en we na de afkoelperiode nog eens met hem willen praten, is het toch alleen weer onze schuld en schiet hij gelijk terug in zijn woede van daarnet. En als we hem belonen of prijzen voor goed gedrag (als hij zich bv een keer inhoudt), vind hij dit ook gek van ons, want hij "deed toch normaal" ... Dus we kampen al jaren met het aggressieve gedrag en ik zie eigenlijk (ondanks veel hulpverlening) geen verbetering.
Dit gedrag laat hij trouwens alleen binnen zijn gezin zien, op school en bij anderen is hij ontzettend lief en beleefd...

Dus als iemand nog een gouden tip heeft ..... graag!

Heel spijtig voor jullie allemaal ik heb ook een zoontje die soms redelijk agressief is mede door zijn autisme maar hij is zo ontzettend lief ook en dat maakt veel goed ik ben ook zo zijn boze buien vergeten en ook omdat ik weet dat hij er niet veel aan kan doen vind ik zo erg en je ziet dat hij wil maar kan het niet ik probeer hem dan zo goed mogelijk te steunen en we zijn mekaar zooooooooo graaaaaaaaaag ik zou geen ander zoontje willen als hem want ik steun hem en omgekeerd ook krijg ik van hem steun alsof hij weet dat hij het mij soms moeilijk kan maken dan kan hij me zo in een keer vastnemen en een dikke knuffel geven en dan besef ik weer awel daar doe ik het ook allemaal voor groetjes en veel sterkte voor jullie en jullie kindjes

Cornelia en linda, er bestaan ook therapie voor agressieviteit bij kinderen met autisme, mijn zoontje is sinds september niet te doen op school, de nieuwe juf heeft er ook mee te maken, maar nu wil de school dat mijn zoontje (8) zo'n therapie volgt, a s vrijdag hebben we een gesprek, al heb ik ook al gedacht aan een nieuwe school.Hij kan heel lief zijn en plots "klik" en hij is aan't slaan naar zijn kleine broer, op school slaat hij ook andere kinderen, moeilijk he

Zoo herkenbaar allemaal.mijn zoon wordt bijna 17 en is momenteel ook zo lekker bezig, eigenlijk al vanaf ongeveer datie vijf jaar was,maar het is een aantal jaren verminderd geweest en nou doetie het weer sinds ongeveer anderhalf jaar maar dan erger,alleen ik heb hem wel uit huis geplaatst en hij hij toont dat agressieve gedrag alleen in het tehuis waar hij doordeweeks woont. thuis kan hij ook behoorlijk flippen alleen schopt en slaat hij nog net niet,maar dat komt nog wel ben ik bang. helaas heb ik ook nog geen oplossing.volgende week heb ik hier een gesprek over met zijn begeleiders en de jeugdpsychiater en degedragsdeskundige ben benieuwd wat eruitkomt. veelsucces en sterkte iedereen met dit probleem.