X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "Mens en gezondheid" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Zwanger, maar niet zomaar

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van Kato Kato Auteur op infoyo sinds
03 December 2010


Bekijk het profiel van Kato
Datum: 01-01-2011
Auteur: Kato
Op mijn twaalfde wist ik het al, ik wilde moeder worden! Ik wilde dolgraag twee kinderen en het liefst een jonge moeder zijn. Ik trouwde op mijn 24e en onze wens ging van start.


Ik kreeg al snel de eerste miskraam. Ach, je bent nog jong, het komt vast allemaal wel goed, was de reactie. Je probeert het los te laten, voor zover je denkt dat je dat kan. Maar na verloop van tijd raakten we zo gefocust, ik zag alleen nog maar kinderwagens, zwangere buiken, babykleertjes en werd steeds verdrietiger. Laat het los, zei iedereen, stel je niet aan, je hebt toch nog alle tijd? Ik voelde me vreselijk onbegrepen. Wat boeit het nu of je jong bent of niet! Als je een kinderwens hebt, maakt het niet uit hoe oud je bent. Ik vond de mensen zo dom en onnadenkend. Ze realiseerden zich niet hoeveel impact dat op mij had. Ik werd jaloers op vriendinnen die zwanger werden, ik zag alleen nog maar mijn eigen verdriet. Daarna kreeg ik nog een miskraam.

Mijn huwelijk strandde langzaam aan om diversen redenen. Ik kwam in die laatste tijd een fantastische man tegen, we gaven elkaar een hand en het was gedaan. Niet te geloven dat het bestond! We kozen voor elkaar, hij had echter al twee dochters! Slik! En niet zomaar, een dochter van zestien en een dochter van net zeven jaar. Waar begon ik aan, zeiden mensen om me heen, maar over het algemeen wenste iedereen ons geluk. Ook zij zagen het direct, dit was het. Zijn dochter van zeven reageerde heel bijzonder, de eerste ontmoeting was als een vriendin op de schaatsbaan, ze zwaaide naar me en het was meteen goed. De tweede keer rende ze de straat over en sprong in mijn armen. Ik vond het geweldig natuurlijk. Had ik toch kinderen om me heen, al was de oudste in het begin vol onbegrip. Ik begreep het, het was ook nogal wat allemaal. Gelukkig kwam het al snel goed en werd ik geaccepteerd.

Omdat mijn kinderwens nog steeds aanwezig was, was het een van de eerste dingen die ik tegen hem zei, want ook al had hij al twee dochters, mijn verlangen bestond nog steeds. Hij kon zich niet voorstellen dat ik geen kinderen kon krijgen, onmogelijk! Ik moest er om lachen, gekke man. Maar met hem voelde ik me zo’n volwaardig persoon, dat ik op een gegeven moment ontdekte, dat als ik geen kinderen met hem zou krijgen, dat ik toch heel gelukkig zou zijn, hij maakte me heel van binnen. Dat klinkt nogal klef, maar hij maakte dat ik me op en top vrouw voelde, zo werd ik behandeld en dat gaf een fantastisch gevoel. Achteraf denk ik wel eens, dat was wat ik nodig had.

Na anderhalf jaar samen bleek ik spontaan zwanger! Ik geloofde het niet, dit kon toch niet. Het duurde een maand of drie voor ik geloofde dat het echt ging gebeuren. Ik kon genieten. Ik besefte dat het maar goed is, dat je niet kunt beseffen hoe het daadwerkelijk voelt om zwanger te zijn. Ik had het nooit geweten, alleen het verlangen, dat gevoel had uiteindelijk wel verzacht. Ik was dertig en beviel drie weken te vroeg van mijn gezonde zoon, ik geniet intens van hem. Ook zijn twee dochters vonden het zo leuk, dat maakt ons samengesteld gezin in mijn gevoel wel heel bijzonder en daar ben ik heel dankbaar voor. De band tussen de drie kinderen is heerlijk om te zien.

Na twee jaar begon het weer te kriebelen, zou ik nog een keer zo’n geluk mogen hebben? Ik zou zo graag een broertje of zusje voor hem willen en nog een keer dat gevoel willen ervaren. Iedereen riep dat het nu vast zo gepiept zou zijn, dat was namelijk altijd zo na een eerste zwangerschap. Ik kots van zulke opmerkingen, maak ze gewoon niet, hou je mond. Vorig jaar waren we flink aan het verbouwen in ons nieuwe huis, met kerst. Ik bleek zwanger! Maar ik voelde al meteen, dit is niet goed. Dat had ik met mijn eerdere miskramen ook. Je hebt je instinct, je voelt het. En ja hoor, met 8 weken deze keer, was er geen hartje meer te horen. Ik was alleen naar de echo gegaan en heb keihard zitten huilen in de auto. Je hormonen en je lichaam zijn al in volle gang voor de zwangerschap, dan is het wachten tot (en of) je lichaam het zelf laat afvloeien. Gelukkig had ik dat wel. Ik had daarnaast ook mijn zoontje. Ik besefte dat ik al veel geluk had gehad, maar was natuurlijk ook heel verdrietig. Ik besefte dat het wel heel belangrijk is om toch ook je verdriet om je verloren kindje toe te laten, maar ik moest het wel afsluiten. Ik heb een ritueel bedacht, erover geschreven en de datum in mijn hart en hoofd gegrift. Elk jaar denk ik aan mijn drie zieltjes, om het maar zo te noemen. Voor mij zijn ze er echt geweest, heel tastbaar. Ze horen bij me.

Afgelopen oktober besloot ik dat ik mijn laatste kinderwens af moest sluiten, ik had de babykamer bewaard en keek steeds naar dat lege bedje in een kamertje wat op een kindje wachtte. Ik moest opruimen, het loslaten, blijven genieten van mijn enige zoon en natuurlijk van zijn dochters. De babykamer in de verkoop, kamer schilderen en opruimen die handel.

Welgeteld drie dagen na de verkoop van de babykamer…jawel…blijk ik zwanger.

Nu ben ik drie maanden, mijn lichaam “doet” het goed, het gevoel is goed, maar ik heb nog niets durven kopen voor de baby, want je weet maar nooit. Ik blijf voorzichtig. Ik kreeg gisteren een rompertje cadeau en schoot spontaan vol. Het allereerste tastbare, dat er toch echt een baby zal komen.

Langzaamaan zal het genieten beginnen. Maar ik blijf voorzichtig.

Reacties op dit artikel
Alberto, 2011-01-02
( 0 )

Wat kan je mooi schrijven. Daar moet je meer mee doen,
gr,
alberto
Renate1989, 2011-01-05
( 0 )

Geweldig artikel. Zelf ben ik ook zwanger, inmiddels 17 weken, maar doordat dit mijn eerste zwangerschap is, ben ik ontzettend bang voor complicaties, miskraam etc. Dat jij je na (meerdere) miska(a)m(en) zo ontzettend verdrietig, onbegrepen etc. voelt, kan ik me toch best voorstellen. Ik wens je in iedergeval heel veel succes, maar ook plezier, en een felicitatie is hier zeker op z'n plaats.

Groetjes, Renate
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl