Bloedgroep negatief
Een negatieve bloedgroep komt niet zo veel meer voor omdat de positieve bloedgroep sterker is en een nakomeling daarom meestal de positieve bloedgroep meekrijgt. Toch zijn er natuurlijk wel mensen met een negatieve bloedgroep.Neem nu mijn geval. Ikzelf heb ook een negatieve bloedgroep, t.w. A negatief. Mijn vader heeft ook een negatieve bloedgroep en mijn moeder een positieve. Omdat het positieve meestal overheerst, zijn ze er van uitgegaan dat het kindje (ik dus) ook een positieve bloedgroep zou hebben. Maar goed dat ik nooit bloed nodig heb gehad, want pas toen ik zwanger was, ontdekten we dat ik een negatieve bloedgroep heb. Het is dus niet zo, dat positief automatisch overheerst.
Mijn man heeft een positieve bloedgroep en ik dus een negatieve, precies het omgekeerde dan bij mijn ouders het geval is. Omdat het mannelijke chromosoon toch ietwat sterker, gecombineerd met het feit dat in ons geval de man de positieve bloedgroep heeft, gingen ze er ook van uit dat ons kindje een positieve bloedgroep zou hebben.
Zwanger en dan?
Wat gebeurt er dan precies? In principe is er natuurlijk niets aan de hand, je lichaam stoot het kind niet af, maar het groeit gewoon zoals bij iedere andere zwangerschap. Toch is het wel een probleem. Tijdens de zwangerschap komt het regelmatig voor dat het bloed van de moeder en het ongeboren kind met elkaar in aanraking komen. Dit is logisch, je zit aan elkaar vast.Indien beide de positieve bloedgroep hebben, dan herkent het bloed van de moeder dit als eigen bloed en zal hier niets tegen doen. Wanneer de twee bloedgroepen echter van elkaar verschillen, gaan er bij het bloed van de moeder allemaal alarmbelletjes rinkelen wanneer dit in aanraking komt met het bled van het kind. Het bloed van de moeder ziet dit als een indringer, net zoals bacterieën, en zal proberen dit bloed te bestrijden. Het bloed zal daarom antistoffen aan gaan maken tegen het bloed van het kind, om deze indringer te vernietigen. Dit is natuurlijk niet de bedoeling, want dat loopt zeker verkeerd af.
En dan?
Gelukkig heeft de medische wereld er wat op gevonden. Zodra ze ontdekken dat de moeder bloedgroep negatief heeft en het kind waarschijnlijk positief zal zijn, krijgt de moeder een speciale injectie toegedient. Deze zal met 30 weken zwangerschap nogmaals herhaalt worden. Deze injectie zorgt er eigenlijk voor dat het bloed van de moeder het andere bloed niet als indringer beschouwd en dus gewoon met rust laat. Verder verloopt de zwangerschap zoals bij ieder ander en loopt het gewoon (hopenlijk) goed af. Deze injectie is dus zeker belangrijk want zonder kunnen er wel complicaties optreden, die met een injectie voorkomen hadden kunnen worden.Ben je dus zwanger en heb je bloedgroep negatief? Ga dan zo vroeg mogenlijk naar je huisarts en vertel hem dit. Hij/zij kan je dan alle informatie geven die er over bekend is en zal je doorverwijzen voor de injecties.
Ik had hetzelfde probleem, net als mijn broer en zussen kreeg ik de bloedgroep van mijn moeder mee. Toen ik zelf zwanger was was er niets aan de hand alleen moest bij een tweede zwangerschap het bloed gecontroleerd worden op rhesus maar ook daar ging gelukkig alles gewoon goed. Ik heb 2 gezonde kinderen met mijn bloedgroep, een kleinkind dat ook weer de bloedgroep van mijn dochter heeft en dat ook hèèl gezond is. Gewoon genieten van je zwangerschap en kindje.
Jij (en je zussen/broers) krijgen namelijk van elke ouder 1 willekeurig lettertje (dus sowieso O van je moeder en 50% kans op B of O van je vader) en 1 willekeurig plusje of minnetje (50% kans op + van je moeder en eveneens 50% kans op + van je vader).
